تبليغاتX

خودم و خودت
دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه ××دوباره این دل دیونه واست دلتنگه
 بيماري‌هاي‌ نقص‌ ايمني‌

بيماري‌هاي‌ نقص‌ ايمني‌

Immunodeficiency diseases

 

 شرح بيماري
  علايم‌ شايع‌
  علل‌
  عوامل تشديد كننده بيماري
 پيشگيري‌
 عواقب‌ مورد انتظار
 عوارض‌ احتمالي‌
  درمان‌
  اصول‌ كلي‌
  داروها
  فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
  رژيم‌ غذايي‌
  درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
   شرح بيماري
بيماري‌هاي‌ نقص‌ ايمني‌ عبارت‌ است‌ از وجود نقص‌ در دستگاه‌ ايمني‌ بدن‌. دستگاه‌ ايمني‌ سالم‌ از بدن‌ در برابر ميكرب‌ها (باكتري‌ها، ويروس‌ها و قارچ‌ها)، سرطان‌ (حفاظت‌ نسبي‌) و هرگونه‌ جسم‌ خارجي‌ كه‌ وارد بدن‌ مي‌شود محافظت‌ به‌ عمل‌ مي‌آورد. زماني‌ كه‌ دستگاه‌ ايمني‌ نتواند به‌ نقش‌ خود خوب‌ عمل‌ كند، بدن‌ مستعد عفونت‌ و سرطان‌ مي‌شود. نقص‌ ايمني‌ مي‌تواند هم‌ در مردان‌ و هم‌ در زنان‌ و در تمام‌ سنين‌ رخ‌ دهد.
يك‌ نوع‌ نقص‌ ايمني‌ (كه‌ بحث‌ آن‌ در سر فصل‌ ديگري‌ جداگانه‌ آمده‌ است‌) نشانگان‌ نقص‌ ايمني‌ اكتسابي‌ (ايدز) است‌. نقص‌ ايمني‌ در اثر داروها نيز مي‌تواند به‌ وجود آيد (داروهاي‌ قوي‌ كه‌ براي‌ مهار دستگاه‌ ايمني‌ مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرند).
    علايم‌ شايع‌
عفونت‌ها و بيماري‌هاي‌ شديد راجعه‌. شايع‌ترين‌ آنها عبارتند از:
عفونت‌هاي‌ گوشي‌ يا تنفسي‌، مثل‌ عفونت‌ گوش‌ مياني‌ و ذات‌الريه‌
عفونت‌هاي‌ قارچي‌، خصوصاً كانديدياز
سرطان‌، خصوصاً سرطان‌ خون‌ و لنفوم‌
اختلالات‌ خونريزي‌ دهنده‌
اگزما
مننژيت‌ يا آنسفاليت‌

    علل‌

نقايص‌ مادرزادي‌ كه‌ باعث‌ عدم‌ تكامل‌ مناسب‌ يا اصولاً فقدان‌ دستگاه‌ ايمني‌ مي‌شوند.
در آوردن‌ طحال‌ قبل‌ از 2 سالگي‌
مصرف‌ داروهاي‌ مهاركننده‌ ايمني‌
اشعه‌ درماني‌
بعضي‌ از انواع‌ سرطان‌، مثل‌ سرطان‌ بيماري‌ هوجكين‌
هيپوگاماگلوبينمي‌ (پايين‌ آمدن‌ سطح‌ ايمونوگلوبولين‌هاي‌ خون‌)
عفونت‌هاي‌ ويروسي‌

    عوامل تشديد كننده بيماري

تغذيه‌ نامناسب‌
بي‌بند و باري‌ جنسي‌
تزريق‌ خون‌ يا مصرف‌ موادمخدر تزريقي‌
سابقه‌ خانوادگي‌ بيماري‌ كمبود ايمني‌

   پيشگيري‌

راه‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ وجود ندارد. اگر سابقه‌ خانوادگي‌ بيماري‌ نقص‌ ايمني‌ وجود داشته‌ باشد، پيش‌ از تشكيل‌ خانواده‌، براي‌ مشاوره‌ ژنتيكي‌ مراجعه‌ كنيد. با بررسي‌ كشت‌ مايع‌ موجود در كيسه‌ آب‌ به‌ هنگام‌ حاملگي‌ ممكن‌ است‌ بتوان‌ بعضي‌ از اين‌ اختلالات‌ را شناسايي‌ نمود.

   عواقب‌ مورد انتظار

انواع‌ شديد نقص‌ ايمني‌ معمولاً مرگبار هستند. انواع‌ خفيف‌ را مي‌توان‌ با موفقيت‌ درمان‌ نمود.
   عوارض‌ احتمالي‌

عفونت‌هاي‌ باكتريايي‌، ويروسي‌ يا قارچي‌ غيرقابل‌ كنترل‌ كه‌ به‌ درمان‌ جواب‌ نمي‌دهند.
سرطان‌
التهاب‌ عفونت‌ مفصل‌

    درمان‌

    اصول‌ كلي‌
بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زير باشند: آزمايش‌ خون‌ از نظر پادتن‌ها، بررسي‌ ميكروسكوپي‌ خون‌ و سلول‌هاي‌ بافت‌، آزمون‌هاي‌ پوستي‌، عكس‌برداري‌ از قفسه‌ سينه‌ براي‌ بررسي‌ غده‌ تيموس‌، و بررسي‌هاي‌ راديواكتيو در رابطه‌ با عملكرد دستگاه‌ ايمني‌
درمان‌ به‌ پيچيدگي‌ نقص‌ ايمني‌ بستگي‌ دارد. اهداف‌ درمان‌ اساساً عبارتند از حفظ‌ سلامت‌ درحد بهينه‌، پيشگيري‌ از بروز مشكلات‌ عاطفي‌ و كنترل‌ عفونت‌ها
از تماس‌ با افراد مبتلا به‌ بيماري‌هاي‌ مسري‌ بايد خودداري‌ شود.
بدون‌ مشورت‌ با پزشك‌، هيچ‌ نوع‌ واكسني‌ دريافت‌ نكنيد.
ندرتاً عمل‌ جراحي‌ براي‌ پيوند مغز استخوان‌ يا غده‌ تيموس‌
بستري‌ كردن‌ براي‌ درمان‌ عفونت‌هاي‌ جدي‌

    داروها

آنتي‌بيوتيك‌ها براي‌ مبارزه‌ با عفونت‌ها
تزريق‌ پادتن‌ها
تزريق‌ اجزاي‌ خون‌
گاهي‌ تزريق‌ گاماگلوبولين‌

    فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري

معمولاً به‌ هنگام‌ بيماري‌هاي‌ حاد استراحت‌ در رختخواب‌ لازم‌ است‌. به‌ جز آن‌، محدوديتي‌ براي‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري وجود ندارد.

    رژيم‌ غذايي‌

رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ بيماري‌ نقص‌ ايمني‌ راداريد.
اگر پس‌ از تشخيص‌، دچار علايم‌ عفونت‌ شده‌ايد، مثل‌ لرز؛ تب‌؛ دردهاي‌ عضلاني‌؛ سردرد؛ سرگيجه‌؛ و سرفه‌ همراه‌ با خلط‌ غليظ‌، رنگي‌ يا خوني‌
|+| نوشته شده توسط مجید سلطانی در سه شنبه دوازدهم دی 1385
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن رو در و دیوار خونه گرد تنهای بپاشن تو همونی که می گفتی تو دنیا هیشکی مثل من پیدا نمیشه تو همونی که می گفتی تو قلبم مال تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه
 |
 آسم‌

آسم‌

Asthma

 

 شرح بيماري
 علايم‌ شايع‌
  علل‌
  عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
 پيشگيري‌
  عواقب‌ مورد انتظار
 عوارض‌ احتمالي‌
  درمان‌
  اصول‌ كلي‌
  داروها
 فعاليت
  رژيم‌ غذايي‌
 درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
   شرح بيماري
عبارت‌ است‌ از يك‌ بيماري‌ مزمن‌ همراه‌ با حملات‌ مكرر خس‌خس‌ و تنگي‌ نفس‌. اين‌ بيماري‌ در تمام‌ سنين‌ مي‌تواند وجود داشته‌ باشد اما 50% از موارد، كودكان‌ زير 10 سال‌ هستند. آسم‌ بيشتر در پسران‌ رخ‌ مي‌دهد تا دختران‌، اما در آسمي‌ كه‌ در سنين‌ بزرگسالي‌ آغاز مي‌شود زنان‌ سهم‌ بيشتري‌ را به‌ خود اختصاص‌ مي‌دهند.
   علايم‌ شايع‌
احساس‌ فشردگي‌ در قفسه‌ سينه‌ و تنگي‌ نفس‌
خس‌ خس‌ سينه‌ به‌ هنگام‌ بازدم‌
سرفه‌، خصوصاً در شب‌، معمولاً همراه‌ با خلط‌ غليظ‌، شفاف‌ و زرد
تنفس‌ سريع‌ و سطحي‌ كه‌ به‌ هنگام‌ نشستن‌ بهتر مي‌شود.
مشكل‌ در تنفس‌
انقباض‌ عضلات‌ گردن‌ علايم‌ شديد حمله‌ حاد:
آبي‌ شدن‌ پوست‌
خستگي‌ زياد
تنفس‌ صدادار شبيه‌ خرخر
ناتواني‌ در صبحت‌ كردن‌
تغييرات‌ ذهني‌ و رواني‌، از جمله‌ بي‌قراري‌ يا گيجي‌
    علل‌
التهاب‌ و اسپاسم‌ ناشي‌ از آن‌ در مجاري‌ هوايي‌ (نايژه‌ها و نايژك‌ها)، و به‌ دنبال‌ آن‌ ورم‌ مجاري‌ هوايي‌ و غليظ‌ شدن‌ ترشحات‌ ريه‌ (خلط‌). اين‌ امر باعث‌ كاهش‌ يا بسته‌ شدن‌ راه‌ عبور هوا به‌ ريه‌ها مي‌شود. عواملي‌ كه‌ مي‌توانند اين‌ تغييرات‌ را ايجاد كنند عبارتند از:
مواد آلرژي‌زا مثل‌ گرده‌ گياهان‌، گرد و غبار، شوره‌ بدن‌ حيوانات‌، كپك‌ها يا بعضي‌ از غذاها
عفونت‌هاي‌ ريوي‌ مثل‌ برونشيت‌
مواد آلاينده‌ موجود در هوا، مثل‌ دود و بوهاي‌ مختلف‌
قرار گرفتن‌ در معرض‌ موادشيميايي‌ يا ساير مواد، در قالب‌ مواجهه‌ شغلي‌
    عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
وجود ساير بيماري‌هاي‌ آلرژيك‌، مثل‌ اگزما يا تب‌ يونجه‌
سابقه‌ خانوادگي‌ آسم‌ يا آلرژي‌هاي‌ ديگر
قرار گرفتن‌ در معرض‌ آلاينده‌هاي‌ خطر
سيگار كشيدن‌
مصرف‌ بعضي‌ از داروها مثل‌ آسپيرين‌
استرس‌هاي‌ مختلف‌ (عفونت‌هاي‌ ويروسي‌، ورزش‌، ناراحتي‌ عاطفي‌، بوهاي‌ زيانبار، و دود تنباكو)
   پيشگيري‌
از مواد آلرژي‌زاي‌ شناخته‌ شده‌ و آلاينده‌هاي‌ هوا دوري‌ كنيد.
داروهايي‌ كه‌ به‌ منظور پيشگيري‌ از بروز حملات‌ آسم‌ تجويز مي‌شوند را به‌ طور منظم‌ مصرف‌ كنيد؛ توجه‌ داشته‌ باشيد كه‌ حتي‌ اگر احساس‌ مي‌كنيد مشكلي‌ نداريد، مصرف‌ داروها را قطع‌ نكنيد.
از مصرف‌ آسپيرين‌ خودداري‌ كنيد.
به‌ دنبال‌ عوامل‌ آغازكننده‌ حمله‌ آسم‌ بگرديد و از آنها دوري‌ كنيد.
نرمش‌هاي‌ آسوده‌سازي‌ و شل‌كننده‌ عضلات‌، و نيز حركات‌ كمك‌كننده‌ به‌ تخليه‌ ترشحات‌ تنفسي‌ را انجام‌ دهيد.
    عواقب‌ مورد انتظار
علايم‌ را مي‌توان‌ با درمان‌ و پايبندي‌ جدي‌ به‌ اقدامات‌ پيشگيرانه‌ كنترل‌ نمود.
نيمي‌ از كودكان‌ آسمي‌ نهايتاً خوب‌ خواهند شد.
در صورتي‌ كه‌ درمان‌ انجام‌ نشود، حملات‌ شديد ممكن‌ است‌ مرگبار باشند.
   عوارض‌ احتمالي‌
نارسايي‌ تنفسي‌
پنوموتوراكس‌ (وارد شدن‌ هوا به‌ فضاي‌ اطراف‌ ريه‌ها)
عفونت‌ ريه‌ و مشكلات‌ مزمن‌ ريوي‌ در اثر حملات‌ مكرر آسم‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
اقدامات‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ عبارت‌ باشند از آزمايش‌ خون‌؛ بررسي‌هاي‌ مربوط‌ به‌ كار ريه‌؛ و بررسي‌هاي‌ مربوط‌ به‌ آلرژي‌ كه‌ معمولاً به‌ كمك‌ آزمون‌هاي‌ پوستي‌ انجام‌ مي‌گيرند.
مراقبت‌ اورژانس‌ و بستري‌ كردن‌ در موارد حملات‌ شديد آسم‌
روان‌ درماني‌ يا مشاوره‌، در صورتي‌ كه‌ آسم‌ با استرس‌ ارتباط‌ داشته‌ باشد.
حتي‌المقدور مواد آلرژي‌زا و آزاردهنده‌ را از خانه‌ و محل‌ كار حذف‌ كنيد. درمان‌ براي‌ حساسيت‌زدايي‌ از بعضي‌ مواد آلرژي‌زاي‌ خاص‌
داروهايي‌ را كه‌ به‌ طور منظم‌ استفاده‌ مي‌كنيد هميشه‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشيد.
به‌ هنگام‌ حملات‌ بنشينيد.
در زمان‌هايي‌ از سال‌ كه‌ مواد آلرژي‌زا در محيط‌ فراوان‌ هستند در منزل‌ بمانيد.
    داروها
اكسپكتورانت‌ براي‌ رقيق‌ كردن‌ خلط‌
گشادكننده‌ نايژه‌ براي‌ بازكردن‌ مجاري‌ هوايي‌
داروي‌ كورتيزوني‌ داخل‌ رگي‌ (تنها براي‌ موارد اورژانس‌) براي‌ كم‌ كردن‌ واكنش‌ آلرژي‌ بدن‌
استنشاق‌ داروي‌ كورتيزوني‌ با دستگاه‌ ريزقطره‌ ساز. اين‌ شكل‌ از مصرف‌ داروهاي‌ كورتيزوني‌ عوارض‌ جانبي‌ كمتري‌ نسبت‌ به‌ نوع‌ خوراكي‌ دارد.
آنتي‌هيستامين‌ (كرومولين‌ سديم‌ يا ندوكروميل‌) به‌ صورت‌ استنشاقي‌ با دستگاه‌ ريزه‌ قطره‌ساز. اين‌ نوع‌ دارو جهت‌ پيشگيري‌ به‌ كار مي‌رود.
   فعاليت
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري خود را حفظ‌ كنيد، اما از فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ ورزشي‌ ناگهاني‌ خودداري‌ كنيد. اگر به‌ دنبال‌ ورزش‌ سنگين‌ حمله‌ آسم‌ رخ‌ دهد، بنشينيد و استراحت‌ كنيد. مقدار كمي‌ آب‌ گرم‌ بنوشيد.
درمان‌ با داروهاي‌ گشادكننده‌ نايژه‌ غالباً از آسم‌ ناشي‌ از ورزش‌ پيشگيري‌ به‌ عمل‌ مي‌آورد.
شايد بهترين‌ ورزش‌ براي‌ بيماران‌ آسمي‌ شنا باشد.
    رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود، اما از خوردن‌ غذاهايي‌ كه‌ به‌ آنها حساسيت‌ داريد خودداري‌ كنيد.
روزانه‌ حداقل‌ 3 ليتر آب‌ بنوشيد تا ترشحات‌ رقيق‌ باقي‌ بمانند.
   درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ علايم‌ آسم‌ را داريد.
شما دچار حمله‌ آسمي‌ شده‌ايد كه‌ به‌ درمان‌ جواب‌ نمي‌دهد. اين‌ يك‌ اورژانس‌ است‌!
علايم‌ جديد و بدون‌ توجيه‌. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.
|+| نوشته شده توسط مجید سلطانی در یکشنبه دهم دی 1385
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن رو در و دیوار خونه گرد تنهای بپاشن تو همونی که می گفتی تو دنیا هیشکی مثل من پیدا نمیشه تو همونی که می گفتی تو قلبم مال تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه
 |
 آزبستوز

آزبستوز

Asbestosis

 

  شرح بيماري
  علايم‌ شايع‌
  علل‌
  عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
  پيشگيري‌
  عواقب‌ مورد انتظار
 عوارض‌ احتمالي‌
  درمان‌
  اصول‌ كلي‌
 داروها
 فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
 رژيم‌ غذايي‌
  درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
    شرح بيماري
آزبستوز عبارت‌ است‌ از التهاب‌ ريه‌ها به‌ علت‌ استنشاق‌ ذرات‌ آزبست‌. اين‌ يك‌ اختلال‌ مزمن‌ است‌ اما مسري‌ نيست‌. آزبستوز ممكن‌ است‌ منجر به‌ سرطان‌ ريه‌ شود (خطر بروز با سيگار كشيدن‌ بسيار بيشتر مي‌شود). مردان‌ بالاي‌ 40 سالي‌ كه‌ در معرض‌ ذرات‌ آزبست‌ بوده‌اند با احتمال‌ بيشتري‌ دچار اين‌ بيماري‌ مي‌شوند. آزبستوز شايد مهمترين‌ بيماري‌ ريوي‌ ناشي‌ از كار باشد.
    علايم‌ شايع‌
علايم‌ اوليه‌:
تنگي‌ نفس‌
سرفه‌اي‌ كه‌ يا بدون‌ خلط‌ است‌ يا خلط‌ كمي‌ دارد.
احساس‌ كسالت‌ عمومي‌
علايم‌ بعدي‌:
نامنظمي‌ خواب‌
بي‌اشتهايي‌
درد قفسه‌ سينه‌
خشونت‌ صدا
سرفه‌ خوني‌
علايم‌ نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌
آبي‌ شدن‌ ناخن‌ها
    علل‌
مواجهه‌ طولاني‌ مدت‌ با ذرات‌ رير آزبست‌ به‌ هنگام‌ كار يا از منابع‌ ديگر. قسمت‌ محيطي‌ ريه‌ها در اثر فيبرهاي‌ آزبست‌ دچار آزردگي‌ مي‌شوند، كه‌ نهايتاً التهاب‌، ضخيم‌شدگي‌ و تشكيل‌ بافت‌ جوشگاهي‌ در بافت‌ ريوي‌ (فيبروز ريوي‌) را به‌ دنبال‌ خواهد داشت‌. امكان‌ دارد تا 20 سال‌ از زمان‌ مواجهه‌ با آزبست‌ بگذرد و سپس‌ علايم‌ بيماري‌ ظاهر شوند.
    عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
مشاغلي‌ كه‌ در ارتباط‌ با آزبست‌ هستند.
تغذيه‌ نامناسب‌
سيگار كشيدن‌
سوء در مصرف‌ الكل‌
    پيشگيري‌
به‌ هنگام‌ قرار گرفتن‌ در معرض‌ آزبست‌، از ماسك‌ حفاظتي‌ مناسب‌ يا هودي‌ كه‌ با هواي‌ آزاد ارتباط‌ دارد استفاده‌ كنيد.
اقدامات‌ توصيه‌ شده‌ در رابطه‌ با مهار غبارهاي‌ آزبست‌ را به‌ كار بنديد.
سيگار نكشيد.
يك‌ برنامه‌ منظم‌ ورزشي‌ داشته‌ باشيد تا سلامت‌ قلبي‌ ـ تنفسي‌ شما حفظ‌ شود.
براي‌ كارگراني‌ كه‌ در صنايع‌ آزبست‌ كار مي‌كنند بايد به‌ طور منظم‌ عكس‌برداري‌ با اشعه‌ ايكس‌ انجام‌ شود تا هرگونه‌ سايه‌ غيرطبيعي‌ در ريه‌ها شناسايي‌ شود. اگر در عكس‌ مشكلي‌ بود، فرد بايد كار با آزبست‌ را رها كند حتي‌ اگر علامتي‌ وجود نداشته‌ باشد.
    عواقب‌ مورد انتظار
اين‌ بيماري‌ در حال‌ حاضر غيرقابل‌ علاج‌ است‌. اما علايم‌ را مي‌توان‌ تخفيف‌ داد يا تحت‌ كنترل‌ در آورد.
تحقيقات‌ علمي‌ درباره‌ علل‌ و درمان‌ اين‌ بيماري‌ ادامه‌ دارد. بنابراين‌ اميد مي‌رود درمان‌هاي‌ رو به‌ روز مؤثري‌ ابداع‌ شوند و نهايتاً بتوان‌ اين‌ بيماري‌ را معالجه‌ نمود.
   عوارض‌ احتمالي‌
بيماري‌ سل‌
نارسايي‌ قلبي‌ به‌ علت‌ بيماري‌ ريوي‌
روي‌ هم‌ خوابيدن‌ بافت‌ ريوي‌
جمع‌شدن‌ مايع‌ در فضاي‌ جنب‌ (اطراف‌ ريه‌ها)
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
سيگار كشيدن‌ را متوقف‌ كنيد.
در صورت‌ بروز هرگونه‌ عفونت‌ تنفسي‌، حتي‌ سرماخوردگي‌، به‌ پزشك‌ مراجعه‌ كنيد.
اگر بيماري‌ پيشرفته‌ باشد، به‌ فكر نقل‌ مكان‌ به‌ يك‌ جاي‌ گرم‌ و خشك‌ باشيد.
فيزيوتراپي‌ تنفسي‌ و يادگيري‌ روش‌هاي‌ آن‌
روش‌هاي‌ تخليه‌ نايژه‌اي‌ را فرا گيريد و به‌ كار بنديد.
از دستگاه‌ بخور خنك‌ براي‌ نرم‌ كردن‌ ترشحات‌ نايژه‌اي‌ استفاده‌ كنيد تا اين‌ ترشحات‌ راحت‌تر تخليه‌ شوند.
واكسيناسيون‌ آنفلوانزا و پنوموكك‌ (ذات‌الريه‌) را به‌ روز نگاه‌ داريد.
از افرادي‌ كه‌ دچار عفونت‌ هستند دوري‌ كنيد.
   داروها
آنتي‌بيوتيك‌ براي‌ عفونت‌
گشادكننده‌ نايژه‌ (استنشاقي‌ يا خوراكي‌) همراه‌ با استنشاق‌ درماني‌ براي‌ باز كردن‌ لوله‌هاي‌ نايژه‌اي‌ تا حداكثر ممكن‌
براي‌ رفع‌ ناراحتي‌ خفيف‌ مي‌توان‌ از داروهايي‌ مثل‌ استامينوفن‌ استفاده‌ نمود.
امكان‌ دارد اكسيژن‌ ضروري‌ شود.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
در صورت‌ وجود عفونت‌، در رختخواب‌ استراحت‌ كنيد.
پس‌ از آغاز درمان‌، با رو به‌ بهبود گذاشتن‌ علايم‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ عادي‌ خود را از سر گيريد.
براي‌ حفظ‌ ظرفيت‌ ريه‌ بايد ورزش‌ منظم‌ به‌ هر شكلي‌ كه‌ قابل‌ تحمل‌ باشد انجام‌ داد.
   رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان علايم‌ آزبستوز را داريد.
اگر يكي‌ از موارد زير هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:
ـ بالا رفتن‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌ تا 3/38 درجه‌ سانتيگراد با بالاتر
ـ افزايش‌ درد قفسه‌ سينه‌ يا تنگي‌ نفس‌
ـ وجود خون‌ در خلط‌
ـ كاهش‌ فزاينده‌ وزن‌
اگر دچار علايم‌ جديد و غير قابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.
|+| نوشته شده توسط مجید سلطانی در یکشنبه دهم دی 1385
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن رو در و دیوار خونه گرد تنهای بپاشن تو همونی که می گفتی تو دنیا هیشکی مثل من پیدا نمیشه تو همونی که می گفتی تو قلبم مال تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه
 |
 آبله‌ مرغان‌

آبله‌ مرغان‌

chickenpox

    اطلاعات‌ اوليه‌
    توضيح‌ كلي‌
آبله‌ مرغان‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ بيماري‌ خفيف‌ و بسيار مسري‌ كه‌ توسط‌ ويروس‌ هرپس‌ زوستر ايجاد مي‌شود. اين‌ بيماري‌ مي‌تواند در سني‌ رخ‌ دهد اما در كودكان‌ شايع‌تر است‌.
    علايم‌ شايع‌
علايم‌ زير معمولاً در كودكان‌ خفيف‌، اما در بزرگسالان‌ شديد هستند:
تب‌
درد شكمي‌ يا احساس‌ ناخوشي‌ عمومي‌ كه‌ 2-1 روز طول‌ مي‌كشد.
بثورات‌ پوستي‌ كه‌ تقريباً در هر جاي‌ بدن‌ مي‌تواند پديد آيد، از جمله‌ روي‌ پوست‌ سر، آلت‌ تناسلي‌، و داخل‌ دهان‌، بيني‌، گلو، يا مهبل‌. تاول‌ها ممكن‌ است‌ در نواحي‌ بسيار وسيعي‌ از پوست‌ گسترده‌ شده‌ باشند، اما در دست‌ و پا كمتر ظاهر مي‌شوند. تاول‌ها در عرض‌ 24 ساعت‌ مي‌تركند و در محل‌ آنها دلمه‌ تشكيل‌ مي‌شود. هر 4-3 روز مجموعه‌هايي‌ از تاول‌هاي‌ جديد به‌ وجود مي‌آيند.
در بزرگسالان‌ يك‌ سري‌ علايم‌ شبيه‌ آنفلوآنزا وجود دارد.
   علل‌
عفونت‌ با ويروس‌ هرپس‌ زوستر. اين‌ ويروس‌ از راه‌ قطره‌هاي‌ ريز در هوا يا تماس‌ با ضايعات‌ پوستي‌، از فرد بيمار انتقال‌ مي‌يابد. دوره‌ نهفته‌ پيش‌ از آغاز علايم‌ بيماري‌ 21-7 روز است‌.
اگر مادر يك‌ نوزاد قبلاً يا در حين‌ حاملگي‌ آبله‌ مرغان‌ گرفته‌ باشد، كودك‌ وي‌ تا چندين‌ ماه‌ در برابر آبله‌ مرغان‌ ايمني‌ دارد. اما اين‌ ايمني‌ در عرض‌ 12-4 ماه‌ پس‌ از تولد كاهش‌ مي‌يابد.
   عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
استفاده‌ از داروهاي‌ سركوب‌كننده‌ دستگاه‌ ايمني‌ بدن‌
   پيشگيري‌
در حال‌ حاضر نمي‌توان‌ از آن‌ پيشگيري‌ به‌ عمل‌ آورد. سرم‌ حاوي‌ پادتن‌ عليه‌ اين‌ ويروس‌ براي‌ افرادي‌ كه‌ خطر ايجاد بيماري‌ خطرناك‌ در آنها زياد است‌ (مثل‌ كساني‌ كه‌ داروهاي‌ ضدسرطان‌ يا سركوب‌كننده‌ ايمني‌ دريافت‌ مي‌كنند) استفاده‌ مي‌شود. اخيراً يك‌ واكسن‌ جديد براي‌ اين‌ بيماري‌ مورد تأييد قرار گرفته‌ است‌.
   عواقب‌ مورد انتظار
بهبود خود به‌ خودي‌. كودكان‌ معمولاً در عرض‌ 10-7 روز بهبود مي‌يابند، در بزرگسالان‌ اين‌ مدت‌ بيشتر است‌ و احتمال‌ بروز عوارض‌ در آنها بيشتر است‌.
پس‌ از بهبود، فرد براي‌ تمام‌ عمر در مقابل‌ آبله‌ مرغان‌ ايمني‌ دارد.
گاهي‌ پس‌ از طي‌ شدن‌ سير بيماري‌ آبله‌ مرغان‌، ويروس‌ در بدن‌ به‌ حالت‌ خفته‌ باقي‌ مي‌ماند (احتمالاً در ريشه‌ اعصاب‌ نزديك‌ نخاع‌). اين‌ ويروس‌ خفته‌ ممكن‌ است‌ سال‌ها بعد دوباره‌ بيدار شود و بيماري‌ زونا را ايجاد كند.
   عوارض‌ احتمالي‌
عفونت‌ باكتريايي‌ ثانويه‌ برروي‌ تاول‌هاي‌ آبله‌ مرغان‌
عفونت‌ ويروسي‌ چشم‌
ندرتاً آنسفاليت‌ (التهاب‌ يا عفونت‌ مغز)
احتمال‌ بروز زونا سال‌ها بعد در دوران‌ بزرگسالي‌
ندرتاً باقي‌ماندن‌ جاي‌ تاول‌، در صورتي‌ كه‌ تاول‌ عفوني‌ شود
ميوكارديت‌ (التهاب‌ عضله‌ قلب‌)
آرتريت‌ (التهاب‌ مفصل‌) به‌ طور گذرا
ذات‌الريه‌
نشانگان‌ راي‌
   درمان‌
   اصول‌ كلي‌
تشخيص‌ معمولاً با ظهور تاول‌هاي‌ پوستي‌ داده‌ مي‌شود و بنابراين‌ انجام‌ آزمايش‌ ضرورتي‌ ندارد.
درمان‌ با هدف‌ تخفيف‌ علايم‌ انجام‌ مي‌گيرد.
براي‌ كاهش‌ خارش‌ از پارچه‌، حوله‌، يا كمپرس‌ آب‌ سرد استفاده‌ كنيد.
بيمار را تا حدامكان‌ آرام‌ و خنك‌ نگهداريد. گرما و تعريق‌ باعث‌ بروز خارش‌ مي‌شوند.
ناخن‌ها را كوتاه‌ داريد تا بيمار نتواند خود را بخاراند. خاراندن‌ تاول‌ها مي‌تواند باعث‌ عفونت‌ ثانويه‌ شود.
    داروها
- داروهاي‌ زير ممكن‌ است‌ خارش‌ را كم‌ كنند: بي‌حس‌كننده‌هاي‌ موضعي‌ و آنتي‌هيستامين‌هاي‌ موضعي‌. اين‌ داروها موجب‌ تخفيف‌ خارش‌ به‌ سرعت‌ و در كوتاه‌ مدت‌ مي‌شوند. محصولاتي‌ كه‌ حاوي‌ ليدوكايين‌ و پراموكسين‌ هستند كمترين‌ احتمال‌ بروز واكنش‌هاي‌ آلرژي‌ را دارند. لوسيون‌هاي‌ حاوي‌ فنول‌، منتول‌ و كافور (مثل‌ لوسيون‌ كالامين‌) نيز شايد توصيه‌ شود. دستور دارويي‌ را در مورد محصولات‌ فوق‌ رعايت‌ كنيد.
- اگر تب‌ وجود دارد، از استامينوفن‌ استفاه‌ كنيد. به‌ هيچ‌ عنوان‌ از آسپيرين‌ استفاده‌ نكنيد زيرا اين‌ دارو ممكن‌ است‌ در بروز نشانگان‌ راي‌ (يك‌ نوع‌ آنسفاليت‌) در كودكاني‌ كه‌ دچار عفونت‌ ويروسي‌ هستند نقش‌ داشته‌ باشد.
- امكان‌ دارد آسيكلووير تجويز شود.
    فعاليت‌
استراحت‌ در رختخواب‌ ضروري‌ نيست‌. بيمار مي‌تواند فعاليت‌ آرام‌ در يك‌ محيط‌ خنك‌ داشته‌ باشد. اگر هوا خوب‌ باشد، كودك‌ مي‌تواند بيرون‌ از خانه‌ و در سايه‌ بازي‌ كند.
تا زماني‌ كه‌ تمام‌ تاول‌ها دلمه‌ نبسته‌ باشند و تاول‌ جديدي‌ تشكيل‌ نشود، كودك‌ بايد از سايرين‌ جدا باشد و مدرسه‌ نيز نبايد برود.
    رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.
    در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر شما يا كودكتان‌ علايم‌ آبله‌ مرغان‌ را داريد.
اگر بي‌حالي‌، سردرد، يا حساسيت‌ به‌ نور روشن‌ رخ‌ دهد.
اگر تب‌ بالاي‌ 3/38 درجه‌ سانتيگراد وجود داشته‌ باشد.
اگر ضايعات‌ آبله‌ مرغان‌، سرفه‌ نيز به‌ علايم‌ اضافه‌ شود
|+| نوشته شده توسط مجید سلطانی در یکشنبه دهم دی 1385
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن رو در و دیوار خونه گرد تنهای بپاشن تو همونی که می گفتی تو دنیا هیشکی مثل من پیدا نمیشه تو همونی که می گفتی تو قلبم مال تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه
 |
 آپانديسيت‌
آپانديسيت‌
  شرح بيماري
 علايم‌ شايع‌
 علل‌
  عوامل تشديد كننده بيماري
 پيشگيري‌
  عواقب‌ مورد انتظار
 عوارض‌ احتمالي‌
 درمان‌
 اصولي‌ كلي‌
 داروها
 فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
 رژيم‌ غذايي‌
  درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
    شرح بيماري
آپانديسيت‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ زايده‌ كرمي‌ شكل‌ آپانديس‌ كه‌ از اولين‌ قسمت‌ روده‌ بزرگ‌ به‌ نام‌ سكوم‌ منشاء مي‌گيرد. آپانديس‌ هيچ‌ كار شناخته‌شده‌اي‌ ندارد، ولي‌ باعث‌ بيماري‌ مي‌شود. هر ساله‌ از هر 500 نفر جمعيت‌ يك‌ نفر دچار آپانديسيت‌ مي‌شود. علايم‌ آپانديسيت‌ بسيار متغير هستند. در مورد هر فردي‌ كه‌ درد شكمي‌ تشخيص‌ داده‌ نشده‌ دارد، آپانديسيت‌ حتماً بايد مدنظر باشد. اين‌ بيماري‌ در هر سني‌ مي‌تواند رخ‌ دهد (در مردان‌ بيشتر از زنان‌)، اما در كودكان‌ زير 2 سال‌ نادر است‌. حداكثر بروز بيماري‌ در سنين‌ 24-15 سالگي‌ است‌.
   علايم‌ شايع‌
دردي‌ كه‌ از نزديك‌ ناف‌ شروع‌ مي‌شود و تدريجاً به‌ قسمت‌ تحتاني‌ شكم‌ در سمت‌ راست‌ نقل‌ مكان‌ مي‌كند. درد كم‌كم‌ مداوم‌ مي‌شود و از حالت‌ مبهم‌ به‌ صورت‌ كاملاً مشخص‌ در مي‌آيد به‌ طوري‌ كه‌ مكان‌ آن‌ دقيق‌تر توسط‌ بيمار نشان‌ داده‌ مي‌شود. درد با حركت‌، تنفس‌ عميق‌، سرفه‌، عطسه‌، راه‌ رفتن‌، يا لمس‌، بدتر مي‌شود.
تهوع‌ و گاهي‌ استفراغ‌
يبوست‌ و ناتواني‌ در دفع‌ گاز
اسهال‌ (گاهي‌)
تب‌ كم‌ شدت‌، كه‌ پس‌ از ساير علايم‌ آغاز مي‌گردد.
تشديد درد به‌ هنگام‌ لمس‌ ناحيه‌ تحتاني‌ شكم‌ در سمت‌ راست‌، معمولاً در نقطه‌اي‌ حدود يك‌ سوم‌ مسير ناف‌ به‌ برجستگي‌ بالايي‌ استخوان‌ لگن‌. (توجه‌ داشته‌ باشيد كه‌ اين‌ توصيف‌ فقط‌ زماني‌ صدق‌ مي‌كند كه‌ آپانديس‌ در جاي‌ طبيعي‌ خود باشد. در بعضي‌ موارد، نوك‌ آپانديس‌ در جاي‌ ديگر واقع‌ شده‌ است‌، كه‌ اين‌ باعث‌ مشكل‌ شدن‌ تشخيص‌ مي‌شود)
تورم‌ شكم‌ (در مراحل‌ انتهايي‌)
افزايش‌ تعداد گلبول‌هاي‌ سفيد خون‌
   علل‌
عفونت‌ به‌ دليل‌ نامشخص‌، معمولاً توسط‌ باكتري‌هاي‌ موجود در لوله‌ گوارش‌. آپانديس‌ ممكن‌ است‌ توسط‌ محتويات‌ در حال‌ عبور در لوله‌ گوارشي‌ يا يك‌ رشته‌ بافتي‌ غيرطبيعي‌ كه‌ از بيرون‌ به‌ آن‌ فشار وارد مي‌آورد، مسدود شود. زماني‌ كه‌ آپانديس‌ عفوني‌ مي‌شود، متورم‌ و ملتهب‌ گشته‌ و از چرك‌ پر مي‌شود.
    عوامل تشديد كننده بيماري
يك‌ بيماري‌ اخير، به‌ خصوص‌ آلودگي‌ با كرم‌هاي‌ حلقوي‌، يا عفونت‌ ويروسي‌ دستگاه‌ گوارش‌.
   پيشگيري‌
هيچ‌ روش‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ وجود ندارد
    عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً با جراحي‌ قابل‌ درمان‌ است‌. اگر درمان‌ نشود، پاره‌ شدن‌ آپانديس‌ مرگبار خواهد بود.
   عوارض‌ احتمالي‌
پاره‌ شدن‌ آپانديس‌، تشكيل‌ آبسه‌، و پريتونيت‌. اين‌ عوارض‌ در افراد مسن‌تر بيشتر ديده‌ مي‌شود.
عدم‌ تشخيص‌ درست‌، به‌ علت‌ كم‌ بودن‌ يا نامعمول‌ بودن‌ علايم‌، به‌ خصوص‌ در سنين‌ خيلي‌ پايين‌ يا خيلي‌ بالا
تشكيل‌ آبسه‌
   درمان‌
   اصولي‌ كلي‌
امكان‌ دارد آزمايش‌ خون‌ (افزايش‌ تعداد گلبول‌هاي‌ سفيد خون‌) و آزمايش‌ ادرار (براي‌ رد عفونت‌ ادراري‌) انجام‌ شوند. عفونت‌ ادراري‌ ممكن‌ است‌ علايمي‌ شبيه‌ آپانديسيت‌ داشته‌ باشد.
زماني‌ كه‌ تشخيص‌ هنوز قطعي‌ نيست‌، هر دو ساعت‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌ را با دماسنج‌ مقعدي‌ اندازه‌گيري‌ و ثبت‌ نماييد.
جراحي‌ براي‌ برداشتن‌ آپانديس‌ (آپاندكتومي‌). از آنجايي‌ كه‌ تشخيص‌ آپانديسيت‌ مشكل‌ است‌، اغلب‌ تا زماني‌ كه‌ تشخيص‌ قطعي‌ داده‌ نشود، دست‌ به‌ جراحي‌ زده‌ نمي‌شود.
اگر آبسه‌ تشكيل‌ شود، امكان‌ دارد جراحي‌ به‌ تعويق‌ افتد تا زماني‌ كه‌ آبسه‌ تخليه‌ شود و فرصت‌ براي‌ التيام‌ آن‌ باشد.
   داروها
هرگز از داروي‌ مسهل‌، تنقيه‌، يا داروي‌ ضددرد استفاده‌ نكنيد. داروهاي‌ مسهل‌ مي‌توانند باعث‌ پارگي‌ آپانديس‌ شوند، و داروهاي‌ تخفيف‌ دهنده‌ درد يا تب‌ نيز باعث‌ مشكل‌تر شدن‌ تشخيص‌ مي‌شوند.
داروهاي‌ ضددرد پس‌ از جراحي‌ تجويز مي‌شوند.
اگر عفونت‌ وجود داشته‌ باشد آنتي‌بيوتيك‌ نيز تجويز مي‌شود.
امكان‌ دارد نرم‌كننده‌هاي‌ مدفوع‌ براي‌ جلوگيري‌ از يبوست‌ توصيه‌ شوند.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
تا وقت‌ عمل‌ در تخت‌ يا صندلي‌ استراحت‌ كنيد.
پس‌ از عمل‌، تدريجاً فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ عادي‌ خود را از سر گيريد.
   رژيم‌ غذايي‌
تا زماني‌ كه‌ آپانديسيت‌ تشخيص‌ داده‌ نشده‌ است‌ از خوردن‌ و آشاميدن‌ بپرهيزيد. وقتي‌ كه‌ معده‌ خالي‌ باشد، بيهوشي‌ براي‌ عمل‌ جراحي‌ بسيار بي‌خطرتر خواهد بود. اگر خيلي‌ تشنه‌ هستيد، دهان‌ خود را با آب‌ بشوييد.
پس‌ از عمل‌، ابتدا رژيم‌ مايعات‌ و به‌ تدريج‌ رژيم‌ جامدات‌ آغاز مي‌شود.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان علايم‌ آپانديست‌ را داريد.
اگر يكي‌ از موارد زير قبل‌ يا پس‌ از جراحي‌ رخ‌ دهد:
ـ تب‌ مساوي‌ يا بيش‌ از 9/38 درجه‌ سانتيگراد
ـ استفراغ‌ مداوم‌
ـ افزايش‌ درد شكمي‌
ـ غش‌
ـ وجود خون‌ در مدفوع‌ يا محتويات‌ استفراغ‌ شده‌
ـ منگي‌ يا سردرد
|+| نوشته شده توسط مجید سلطانی در یکشنبه دهم دی 1385
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن رو در و دیوار خونه گرد تنهای بپاشن تو همونی که می گفتی تو دنیا هیشکی مثل من پیدا نمیشه تو همونی که می گفتی تو قلبم مال تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه
 |
 سابقه فرهنگی - تاریخی روان درمانی

سابقه فرهنگی - تاریخی روان درمانی

بقراط روان درمانی علمی - تجربی را از پیش خبر داده بود. این روش از اواسط قرن هیجده بطور مستمر در دنیای غرب مورد استفاده قرار داشته است. آنتوان مسمر نخستین کسی بود که روش درمانی خود را استفاده علمی از خواب مصنوعی حیوان نامید. با آن که نظریه‌های او بی‌اعتبار قلمداد شدند، روان درمانی علمی - تجربی به شکل هیپنوتیزم ادامه یافت و بعد به لطف نبوغ فروید از شهرتی همگانی برخوردار گردید. در دهه‌های اخیر روان درمانی علمی - تجربی با استفاده از نظریه‌های پاولف و اسکنیر و نظریه‌های شناختی بیش از پیش گسترش یافته است.

انواع روان درمانی

روان درمانی انواع خاص بسیاری دارد و تقسیم بندیهای مختلفی بر مبناهای مختلف برای آن صورت گرفته است. از یک تقسیم بندی که طول زمانی روان درمانی مورد توجه بوده روان درمانی را به دو نوع بلند مدت و کوتاه مدت تقسیم بندی کرده‌اند. در تقسیم بندی دیگری بر حسب تعداد افراد شرکت کننده در روان درمانی دو نوع روان درمانی فردی و روان درمانی گروهی را معرفی کرده‌اند. مهمترین تقسیم بندی بر حسب نوع رویکرد مورد استفاده در طول درمان انجام گرفته است. در این دسته روان درمانی مبتنی بر رویکرد روانکاوی ، رفتار درمانی ، شناخت درمانی و روان درمانیهای مبتنی بر روند انسان گرایانه قرار می‌گیرند.

چه افرادی تحت روان درمانی قرار می‌گیرند؟

نظر به اینکه روان درمانی یک نهاد متکی بر فرهنگ است اشخاصی که مناسب آن تشخیص داده می‌شوند در جوامع مختلف متفاوتند. ولی بطور کلی افراد ذیل عمدتا از روان درمانی بهره می‌برند:

·         روان پریشها: برای این که بتوانند با شناسایی تشویقهای خود در موقعیتی قرار گیرند تا با این استرسها برخورد موثرتری داشته باشند.

·         روان رنجورها: اشخاصی که برای روبروشدن با فراز و نشیبهای زندگی تحت تاثیر تجربه‌های احتمالا ناخوشایند گذشته که به فرآیند رشد و یادگیری آنها لطمه زده است با دشواری روبرو می‌شوند. این اشخاص و همینطور اشخاصی که تحت تاثیر مشکلات موقت زندگی دچار واکنشهای روانی مثل داغ دیدگی شده‌اند بزرگترین میزان افرادی را تشکیل می‌دهند که تحت روان درمانی قرار می‌گیرند.

·         گروه بعد افرادی را شامل می‌شود که رفتار و حالات روانی آنها برای خودشان بلکه برای دیگران آزار دهنده است و اغلب از طرف اطرافیان برای درمان هدایت می‌شوند.

اهداف روان درمانی

علیرغم تفاوتهای قابل ملاحظه کلیه روشهای روان درمانی شش هدف را مد نظر دارند.

1.   رابطه درمانی را تقویت می‌کنند. ایجاد یک رابطه درمانی مناسب و قوی از الزامات اساسی در روان درمانی است. بدون بوجود آمدن چنین رابطه تداوم درمان میسر نخواهد شد.

2.   ایجاد امیدواری در بیمار برای دریافت کمک و ادامه درمان

3.   روشها و منطق درمانی به بیمار کمک می‌کند تا با کسب اطلاعات تازه درباره مسائل خود و راههای موجود برای کنار آمدن شناخت بیشتری پیدا کنند.

4.   ایجاد انگیزش در بیمار

5.   افزایش احساس تسلط بر خود و زندگی در بیمار

6.   کاربرد آموخته‌ها در طول روان درمانی در زندگی واقعی

شرایط لازم برای روان درمانی

این شرایط را به سه دسته کلی می‌توان تقسیم بندی کرد: شرایط مربوط به موقعیت و مکان روان درمانی ، ویژگیهای روان درمانگر و نوع بیماری.

در شرایط مربوط به موقعیت و مکان روان درمانی اتاقی که روان درمانی در آن صورت می‌گیرد از حیث آرامش و به دور بودن از هر گونه مزاحمت ، آرایش و لوازم مورد نیاز مورد توجه بوده است. ویژگیهای مربوط به درمانگر در مرحله نخست آشنایی و تسلط او را بر روان درمانی شامل می‌شود. اغلب روان درمانگرها برای هدایت فعالیتهای خود از چارچوب خاصی استفاده می‌کنند و این چارچوب اغلب متناسب با شخصیت و علایق آنهاست.

برخی از درمانگرها در کار استفاده از هیپنوتیزم مهارت دارند. بعضی در گروه درمانی موفق‌ترند. برخی به اصلاح شناختهای فرد مبادرت می‌ورزند و جمعی دیگر معتقد به تغییرات رفتاری هستند. ارتباط محترمانه و در عین حال جدی ، سلامت روان و پختگی شخصیت روان درمانگر از دیگر ویژگیهای مهم آنهاست. انتخاب شیوه روان درمانی از سوی دیگر با نوع اختلال تحت درمان نیز مرتبط است. برخی اختلالات همچون ترسها عمدتا با رفتار درمانی بهبود سریعتر و بهتری می‌یابند و برخی همچون افسردگی با درمان شناختی.

مجریان روان درمانی

از دوران مسمر تا اواسط قرن بیستم روان درمانی از سوی پزشکان ، متخصصین اعصاب و بعدا روانپزشکان مورد استفاده قرار می‌گرفت. در دهه‌های اخیر باید به این گروه مددکاران اجتماعی دست اندرکار روانپزشکی و کمی دیرتر روان شناسان بالینی و پرستارهای روانی را اضافه کرد. اما بطور کلی مجریان روان درمانی بسته بر فرهنگ و شرایط دیگر موجود در هر جامعه با اندک تفاوتهایی همراه است.

در ایالات متحده کثرت تقاضا برای روان درمانی موجب گسترش مراکزی که خدمات روان درمانی ارائه می‌دهند شده است. در ایران این خدمات در بیمارستانهای روانی ، بخشهای اعصاب و روان سایر بیمارستانها ، مراکز دولتی از جمله بهزیستی و درمانهای اخیر در سایر ادارات و کارخانجات که بخشهای مشاوره و روان درمانی دایر کرده‌اند و همچنین در کلینیکهای خصوصی مشاوره و روان درمانی توسط روان شناسان ارائه می‌شود.

 

|+| نوشته شده توسط مجید سلطانی در دوشنبه چهارم دی 1385
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن رو در و دیوار خونه گرد تنهای بپاشن تو همونی که می گفتی تو دنیا هیشکی مثل من پیدا نمیشه تو همونی که می گفتی تو قلبم مال تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه
 |
 بیماری آلزایمر

بیماری آلزایمر

بیماری آلزایمر ، بوسیله از دست رفتن پیشرونده حافظه کوتاه مدت و به دنبال آن از بین رفتن عملکرد اشخاص و مرگ در میان سالی مشخص می‌شود. تغییرات اولیه بیماری آلزایمر شامل از بین رفتن قشر مخ است.


دید کلی

بیماری آلزایمر 2 تا 5 درصد اشخاص مسن را دربر می‌گیرد و گاهی هم بر اشخاص جوانتر حمله می‌کند. به نظر می‌رسد که بیماری آلزایمر در اثر فاسد شدن سلولهای منطقه هیپو کامپ که معمولا مقدار زیادی استیل کولین تولید می‌کنند بوجود می‌آید. سلولهای مغزی یا نرونهایی که آسیب دیده‌اند پلاکهایی جمع می‌کنند و به تعداد زیادی می‌میرند. منطقه آسیب دیده مغز و استیل کولین در تشکیل خاطرات جدید وارد عمل می‌شوند به همین دلیل یکی از نشانه‌های اصلی بیماری آلزایمر عدم توانایی در تحکیم یک یادگیری تازه (مثل یادآوری آدرس تازه) و دشواری در جهت‌یابی است. اما خاطرات رویدادهای دور معمولا کمتر آسیب می‌بینند.



تصویر

علت بیماری

تقریبا 10 درصد افراد بالای 60 سال ، زوال عقل دارند و حدود نیمی عقل دارند از آنها مبتلا به آلزایمر می‌باشند. آلزایمر نوعی بیماری ناهمگن از نظر ژنتیکی است که در تمام نژادها دیده می‌شود. 5 درصد بیماران دچار بیماری خانوادگی با تظاهر زود هنگام ، 15 - 25 درصد دچار بیماری خانوادگی با تظاهر دیررس ، 75 درصد مبتلا به بیماری تک گیر می‌باشند. 10 درصد موارد آلزایمر خانوادگی ، توارث اتوزومی غالب و بقیه چند عاملی را نشان می‌دهند.

مهمترین یافته‌های شناختی بیماری آلزایمر ، رسوب دو پروتئین رشته‌ای پپتید بتاآمیلویید تاو در مغز می‌باشند. پپتید بتاآمیلویید که از پروتئین رمز گردانی شده توسط یکی از
ژنهای مستعد کننده به بیماری آلزایمر خانوادگی بوجود می‌آید، در پلاکهای آمیلویید یا پیری در فضای خارج سلولی مخ مبتلایان به آلزایمر یافت می‌شود. پلاکهای آمیلویید ، حاوی پروتئینهای دیگر علاوه بر بتاآمیلویید می‌باشند. از جمله آپولیپو پروتئین E که این هم توسط نوعی ژن مستعد کننده به آلزایمر (APOE) رمز گردانی می‌شود.

اشکال هیپر فسفریله پروتئین تاو (Tau) ، کلافهای نورو فیبریلاری را تشکیل می‌دهند که برخلاف پلاکهای آمیلویید در داخل نورونهای آلزایمر یافت می‌شوند. تاو یک پروتئین مرتبط با میکرو توبولهاست که بطور وافری در نورونهای مغز بروز می‌یابد. این پروتئین ، تجمع و پایداری
میکروتوبولها را که بر اثر فسفوریلاسیون کاهش می‌یابد، تقویت می‌کند. تشکیل کلافه‌های و نورو فیبریلازی تاو ظاهرا یکی از علل استحاله نورونی در بیماری آلزایمر است.

علائم بیماری

در اکثر موارد ، بیماری آلزایمر در اشخاص مسن و در فاصله زمانی 8 تا 20 سال به تدریج رشد می‌کند. قربانی این بیماری ، ابتدا افت حافظه پیدا می‌کند و اغلب گم شدن حتی در خانه خود بیمار نیز پیش می‌آید. به مرور زمان ، بیمار جهت‌یابی خود را به شدت از دست می‌دهد، اشخاص و حتی اعضای خانواده خود را نمی‌شناسد، هیجانهای کودکانه نشان می‌دهد و از عهده نظافت خود و لباس پوشیدن بر نمی‌آید.

پیشگیری مقدم بر درمان

سالمندانی که از بیماری آلزایمر یا از اختلالهای حافظه‌ای سبک رنج می‌برند، می‌توانند عادات خود را انطباق دهند. همه ما ، پیر و جوان می‌توانیم یک دفترچه یادداشت و یک مداد در جیب خود یا در کنار تلفن داشته باشیم و پیامهای خود را خیلی راحت در آن بنویسیم. ما حتی می‌توانیم یک تقویم به همراه داشته باشیم و رویدادهای پیش‌بینی شده ، حتی کارهای روزمره را در آن بنویسیم.

اشخاصی که از
افت حافظه رنج می‌برند، می‌توانند روی روزهایی که سپری می‌شود خط بکشند. می‌توانند از داروهایی استفاده کنند که مقدار آنها برای هر روز از هفته و ماه مشخص شده است. برقراری نظم روزانه و کمک گرفتن از وسایل کمک حافظه بسیاری از سالمندانی را که توانایی تشکیل خاطرات تازه را ندارند از دشواریهای حاد نجات دهد.



تصویر

درمان‌

  • اگر یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ دچار این‌ بیماری‌ است‌، حالت‌ خصومت‌ آنها را به‌ خود نگیرید. محیط‌ خانه‌ را طوری‌ تغییر دهید که‌ فرد بیمار دچار آسیب‌ بدنی‌ نشود.

  • اگر مراقبت‌ از یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ که‌ دچار این‌ بیماری‌ است‌ را به‌ عهده‌ دارید، از دیگران‌ درخواست‌ کمک‌ کنید تا بتوانید به‌ خود استراحت‌ دهید. از اینکه‌ نیاز به‌ استراحت‌ و فراغت‌ دارید احساس‌ گناه‌ نکنید حتی‌ اگر بیمار از این‌ مسأله‌ احساس‌ رضایت‌ نداشته‌ باشد.

  • اگر گروه‌ حمایتی‌ برای‌ خانواده‌ بیماران‌ آلزایمر وجود دارد به‌ آن‌ بپیوندید و اگر وجود ندارد به‌ ایجاد آن‌ اهتمام‌ ورزید.

  • افراد مراقبت‌کننده‌ از بیمار می‌توانند برخی‌ از مشکلات‌ بیمار را با اجرای‌ بعضی‌ کارها کاهش‌ دهند. مانند تکرار ، برای‌ بیمارانی‌ که‌ مشکلی‌ در حافظه‌ دارند شاید یادآوری‌ مکرر کمک‌کننده‌ باشد. و اطمینان‌دهی‌ که یک‌ گفتگوی‌ صمیمانه‌ مختصر و در عین‌ حال‌ قوی‌ می‌تواند بیمار مضطرب‌ یا آشفته‌ را آرام‌ کند. و منحرف‌ کردن‌ ذهن‌ بیمار ، که قدم‌ زدن‌ با بیمار می‌تواند در این‌ زمینه‌ کمک‌کننده‌ باشد.

داروها

خیلی‌ از داروهایی‌ که‌ برای‌ مشکلات‌ دیگر مورد استفاده‌ قرار می‌گیرند می‌توانند باعث‌ گیجی‌ یا خواب‌آلودگی‌ شوند. این‌ داروها را باید حتی‌الامکان‌ قطع‌ کرد. هم‌اکنون‌ داروهای‌ زیاد دیگری‌ تحت‌ بررسی‌ هستند. بعضی‌ از آنها برای‌ کنترل‌ علایم‌ آشفتگی‌ مفید هستند. داروهای‌ جدیدی‌ که‌ با نسخه‌ پزشک‌ تجویز می‌شوند ممکن‌ است‌ پیشرفت‌ بیماری‌ را در بعضی‌ از بیماران‌ به‌ تأخیر اندازد.

فعالیت و رژیم غذایی‌

تا حدی‌ که‌ امکان‌ دارد بیمار آلزایمری‌ باید فعالیت‌ خود را حفظ‌ کند. با پیشرفت‌ بیماری‌، نهایتا تمامی‌ فعالیتها نیاز به‌ نظارت‌ خواهند داشت‌.
رژیم‌ غذایی‌ عادی‌. نهایتاً بیمار برای‌ غذا خوردن‌ به‌ کمک‌ نیاز خواهد داشت‌.



تصویر

آیا این بیماری حالت ارثی هم دارد؟

سن بالا ، سابقه خانوادگی ، جنس مونث بودن و سندرم داون ، مهمترین عوامل خطر ساز برای آلزایمر هستند. در جمعیتهای غربی ، خطر تجربی آلزایمر در سرتاسر عمر ، 5 درصد است. اگر بیماران ، خویشاوند درجه اولی داشته باشند که آلزایمر در او پس از 65 سالگی بروز کرده باشد، خطر نسبی ابتلای آنها 3 - 6 برابر ، افزایش می‌یابد. اگر بیماران خواهر یا برادری مبتلا به آلزایمر پیش از 60 سالگی و نیز یک والد مبتلا باشند، خطر نسبی آنها 7 - 9 برابر می‌شود.

آزمایش آپولیپوپروتئین A نوعی آزمایش تشخیصی کمکی است و نباید برای پیش بینی آلزایمر در بیماران بی‌علامت استفاده شود. مبتلایان به سندرم داون ، افزایش خطر ابتلا به آلزایمر را نشان می‌دهند. پس از 40 سالگی ، مبتلایان به سندرم داون ، همواره یافته‌های آسیب شناختی عصبی آلزایمر را دارند و تقریبا 50 درصد آنها ، دچار افت شناختی می‌شوند.
|+| نوشته شده توسط مجید سلطانی در پنجشنبه سی ام آذر 1385
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن رو در و دیوار خونه گرد تنهای بپاشن تو همونی که می گفتی تو دنیا هیشکی مثل من پیدا نمیشه تو همونی که می گفتی تو قلبم مال تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه
 |
 دیابت ...

بیماری قند (دیابت) یکی از بیماریهای نسبتا شایع و جدي است که بعلت بالا بودن میزان قند خون در طولانی مدت  سبب تغییراتی در عروق خونی تمام اعضای بدن می شود که این تغییرات باعث عوارض کوچک و بزرگ در ارگانهای حیاتی مانند مغز، قلب، کلیه، چشم و دیگر اعضای بدن می گردد که نهايتا ممکن است به مشکلاتي همچون سکته مغزي، سکته و نارسايي قلبي، نارسايي کليوي، و نابينايي منجر گردد.

 

گرفتاری چشمی بیماری قند یکی از علل عمده نابینایی و یا کم بینایی، هم در کشورهای پیشرفته و هم در کشورهای غیر پیشرفته می باشد. متاسفانه شيوع عوارض چشمی بيماران  ديابتی  روز به روز بيشتر مي شود، چرا که  با پيشرفتهاي جديد و كنترل بهتر بيماري قند بر طول عمر بيماران افزوده شده و در نتيجه عوارض چشمي بيماري ديابت نيز بيشتر ديده ميشود.    سالها قبل و پیش از ابداع روشهاي جديد درماني  مانند  ليزر،  بسياري از بيماران ديابتي متاسفانه به علت عوارض چشمي اين بيماري نابينا شده و در سنين ميانسالگی خانه نشين مي شدند.  اما امروزه مي توان با تشخیص به موقع و درمان مناسب،  بخوبی از اين عارضه جلوگیری نمود.

 

عوارض چشمي بيماري قند  

عوارض چشمي بيماري قند مي تواند شامل موارد زير باشد: دياگرامي از چشم طبيعي

 

·      آسيب به عروق خوني شبکيه که اصطلاحا رتينوپاتي ديابتي خوانده مي شود و سبب ورم مرکز بينايي چشم (ماکولا،( خونريزي هاي متعدد در شبکيه و زجاجيه چشم مي گرددکه اگر به موقع درمان نگردد، منجر به کم بينايي يا نابينايي دائمي مي گردد.

 

·      آب مرواريد (کاتارکت) زودرس که خوشبختانه اين عارضه بخوبي با عمل جراحي اب مرواريد قابل درمان است.

 

·      آب سياه (گلوکوم) که بعلت افزايش فشار داخل چشم ايجاد مي شود و اگر به موقع درمان نگردد سبب آسيب دائمي به عصب چشم و کم بينايي و يا نابينايي مي گردد.

 

شروع رتینوپاتی دیابتی معمولا بدون علامت است، اما بتدریج پیشرفت کرده و سبب افت بینایی می گردد. اگر این عارضه به موقع تشخیص داده شود و به موقع درمان گردد بیش از 90 درصد از بیماران می توانند از خطر نابینایی نجات یابند. اما یادمان باشد علی رغم پیشرفتهایی که در تشخیص و درمان این عارضه صورت گرفته است، اما غالبا بعلت بی توجهی بیماران و عدم مراجعه به موقع، رتینوپاتی دیابتی هنوز یکی از دلایل نابینایی در بزرگسالان می باشد. بنابراین لازم است کلیه بیماران دیابتی حداقل سالی یک بار تحت معاینه کامل چشم که با استفاده از قطره های گشاد کننده مردمک صورت می گیرد، قرار گیرند.

 

گرفتاری شبکیه ای بیماری قند به دو مرحله تقسیم بندی می شود:

دياگرامي از عارضه شبکيه اي بيماري قند 

·      مرحله نخست که بنام رتینوپاتی دیابتی زمینه ای نامیده می شود که در این حالت بیماری محدود به شبکیه است و خونریزی های کوچک و تورم و رسوب چربی در شبکیه دیده می شود. در این مرحله اگر ناحیه مرکز بینایی (ماکولا)  گرفتار نباشد، این وضعیت بدون علامت است و بیمار ممکن است هیچگونه علائم بینایی نداشته باشد و غالبا نیاز به درمان هم ندارد. اما نکته مهم در این مرحله این است که بیمار باید با فواصل نزدیکتر (هر چهار ماه) مورد معاینه چشم قرار گیرد و یا با دیدن اولین علائم بیماری بلافاصله به پزشک مراجعه نماید. 

 

·      مرحله دوم که بنام رتینوپاتی دیابتی پیشرونده نامیده می شود که در این حالت عروق خونی جدید و غیر طبیعی در شبکیه، سر عصب، و همچنین در زجاجیه ایجاد می شود که بعلت شکننده بودن این عروق، شانس خونریزی داخل شبکیه و زجاجیه بسیار بالاست و اگر در این حالت درمان صورت نگیرد در عرض مدت کوتاهی منجر به عوارض ثانویه دیگر یعنی خونریزی داخل چشم، پارگی شبکیه، و آب سیاه می گردد که نهایتا سبب از بین رفتن کامل بینایی خواهد شد. بنابراین مهم است که بیمار در شروع این مرحله تحت درمان با لیزر قرار گیرد تا این عروق جدید قبل از اینکه سبب عوارض بعدی گردند، از بین بروند. باید توجه داشت که در مرحله رتینوپاتی پیشرونده،  تعداد دفعاتی که بیمار ممکن است به لیزر احتیاج داشته باشد، معمولا بیش از یک بار است و عمده این بیماران برای کنترل بیماری حدود چهار جلسه لیزرتراپی نیاز دارند.  گاهی لیزر به تنهایی ممکن است کافی نباشد و یا بعلت خونریزی زجاجیه، امکان انجام لیزر درمانی وجود نداشته باشد که در اینصورت بیمار به عمل جراحی ویترکتومی      نیاز پیدا می کند. این عمل  بعلت طولانی بودن زمان عمل، معمولا تحت بیهوشی عمومی انجام می گیرد. البته انجام آن با بی حسی موضعی نیز امکان پذیر می باشد.

 

 

دياگرامي از ليزر درمانيلیزر درمانی

لیزرهای مختلفی برای مقاصد متفاوت در چشم پزشکی  استفاده می شوند. بعنوان مثال  لیزری که در درمان عوارض چشمی بیماری قند استفاده می شود متفاوت از نوعی است که برای درمان نزدیک بینی  کاربرد دارد.

  

لیزر درمانی یکی از اصلی ترین درمانهای عوارض چشمی بیماری قند می باشد. از لیزر درمانی هم در مرحله نخست بیماری یعنی در رتینوپاتی زمینه ای در صورتی که تورم مرکز بینایی وجود داشته باشد استفاده می شود، و هم در مرحله دوم که رتینوپاتی پیشرونده است، بصورت فراگیر استفاده می شود. نکته ای که باید توجه داشت این است که لیزر درمانی در درمان عوارض چشمی بیماری قند باعث کنترل بیماری می گردد، اما معمولا بینایی از دست رفته را نمی تواند برگرداند. حتی لیزر درمانی در بیماری قند  تا حدودی موجب کاهش دید محیطی، کاهش قدرت تطابق، کاهش دید شب، و کاهش تمایز رنگها می شود.    

 

       

عوامل موثر در بروز عوارض چشمی بیماری قند

علاوه بر بیماری قند که خود علت اصلی گرفتاری می باشد، عوامل دیگری  نيز وجود دارند كه ايجاد عوارض چشمی و غیر چشمی بیماری قند  را تسريع مي‌كنند وچه‌ بسا در بعضي موارد نقش این عوامل كم‌تر از خود بیماری قند نيست. بنابراین توجه به اين عوامل و كنترل آنها علاوه بر کنترل بیماری قند می تواند نقش بسيار مهمي در كاهش بروز عوارض چشمي ديابت و یا  كند نمودن سير پيشرفت بیماری داشته باشد. این عوامل عبارتند از:

 

·      سابقه فاميلي ديابت و گرفتاري چشمي و شدت گرفتاري بیماری چشمی در فامیل  

·      سن بروز و تشخيص بيماري

·      نوع ديابت و طول مدت ابتلا به آن  

·      نحوه كنترل ديابت و ميزان كنترل بودن آن

·      كنترل بودن يا نبودن مشكلات همراه با ديابت از جمله فشار خون و چربی های خون

·      مصرف و یا عدم استعمال دخانیات

 

 

عوامل ارثي و فاميلي

 شدت بيماري ديابت و عوارض چشمي آن در افراد مختلف بسيار متفاوت است و به نظر مي رسد توسط عوامل ژنتيكي خاصي كنترل مي شود.    در بعضي خانواده ها عليرغم چند سال ابتلا به ديابت، عوارض چشمي و از دست دادن بينايي كمتر ديده مي شود و در گروهي اين عوارض بيشتر مشاهده شده و به سرعت پيشرفت مي كند. اينگونه تصور مي شود كه ايجاد اين عوارض توسط ژن هاي خاصي كنترل و هدايت مي شود.  بنابراين چنانچه در يك خانواده و فاميل سابقه اي از كاهش بينايي شديد و (احياناً نابينايي) در اثر ابتلا به بيماري قند بروز كرده است اين احتمال مطرح است كه در مبتلايان جديد اين خانواده نيز عوارض چشمي ديابت با همان سرعت پيشرفت كند. مراجعه هر چه زودتر اين ‌گونه بيماران به چشم پزشك عليرغم نداشتن مشكل چشمي مي تواند تا حد بسيار زيادي منجر به تشخيص زودرس عوارض چشمي شده و متعاقب آن با تشخيص به موقع و درمان زودرس از ايجاد عوارض ناخواسته و غيرقابل جبران جلوگيري شود.

 

سن بروز بيماري ديابت

چشم و شبكيه افراد جوان به نسبت افراد مسن تر فعاليت متابوليكي بيشتري دارد به همين دليل و دلايل متعدد ديگر عوارض چشمي ديابت در مبتلايان جوان زودتر ايجاد  شده و پيشرفت آن نيز شديدتر است. بنابراين مبتلايان جوان بايد زودتر نسبت به معاينه چشم خود اقدام نمايند چون در صورت بروز عوارض چشمي در مراحل اوليه با روش هاي درماني خاصي امكان حفظ  ديد بيمار بسيار زياد است. از دست دادن زمان و تاخير در مراجعه به چشم پزشك ممكن است منجر به تاخير در تشخيص عوارض بيماري در چشم شده و لاجرم درمان در مراحلي انجام خواهد شد كه نتيجه كم‌تري خواهد داشت.

 

بلوغ

رسيدن به سن بلوغ در كودكان مبتلا به ديابت با پيدايش ناگهاني و پيشرفت سريع عوارض چشمي همراه است چون در اين مرحله از رشد تغييرات هورموني خاصي در بدن به وجود مي آيد. توجه به اين مسئله هم در پيش‌گيري از عوارض ناخواسته ديابت در چشم از اهميت بسزايي برخوردار است. بنابراين لازم است كودكان مبتلا به ديابت هنگامي كه به سن بلوغ مي رسند در اولين فرصت تحت معاينات كامل چشم پزشكي قرار گيرند.

 

نوع ديابت

ارتباط بروز شدت عوارض چشمي با ميزان قند خون كاملاً واضح و مشخص است به نحوي كه هر چه ميزان قند خون بالاتر باشد بروز عوارض چشمي، زودتر و سرعت پيشرفت آن نيز شديدتر است. از آنجا كه ميانگين قند خون بيماران مبتلا به ديابت جوانان ( دیابت نوع اول (معمولا از ميانگين قند خون مبتلايان به ديابت بالغين (دیابت نوع دوم (بالاتر است، عوارض چشمي در مبتلايان به ديابت جوانان زودتر ايجاد شده و سرعت پيشرفت آن نيز بيش‌تر است. بنابراين مبتلايان به ديابت نوع اول كه معمولاً از انسولين نيز استفاده مي كنند بايد خيلي زودتر از گروه ديگر جهت معاينات چشمي خود اقدام نمايند.

 

حاملگي

تاثير حاملگي در پيدايش و تشديد عوارض چشمي ديابت تقريبا به اثبات رسيده است. بنابراين خانم هاي مبتلا به ديابت چنانچه با در نظر گرفتن جوانب امر و رعايت توصيه هاي لازم تصميم به باردار شدن بگيرند بايد قبل از هرگونه اقدامي از وضعيت چشم خود اطمينان پيدا کنند. گرچه بعضي از عوارض چشمي ديابت متعاقب پايان حاملگي بهبود مي يابند ولی چنانچه در شروع حاملگي عوارض ديابت در چشم موجود باشد، در جريان حاملگي اين عوارض به سرعت پيشرفت مي كنند و نياز به درمان در بسياري از موارد احساس مي ‌شود. بنابراين توجه به اين مساله و معاينات چشم پزشكي مكرر و زودرس در جريان حاملگي مي تواند به نحو بارزي در پيش گيري از عوارض ناخواسته و غيرقابل جبران ديابت در چشم موثر باشد.

 

نحوه كنترل قند خون

بدون شك مهم‌ترين و اساسي ترين عامل در پيدايش و پيشرفت عوارض چشمي ديابت نحوه تنظيم ميزان قند خون در طول دوران ابتلا به ديابت است. هر چه ميزان قند خون در طول دوران ابتلا به ديابت به محدوده طبيعي نزديك تر باشد و هر اندازه از نوسانات ميزان قند خون با روش هاي درماني مختلف كاسته شود بروز عوارض چشمي ديابت بيش‌تر به تاخير مي افتد و از شدت و سرعت پيشرفت عوارض چشمي در مبتلايان به اينگونه عوارض كاسته مي‌شود. ثابت شده است كه در هر دو نوع ديابت (بالغين و جوانان) چنانچه با روش هاي شناخته شده از جمله رژيم غذائي، داروهاي خوراكي و يا تزريق انسولين (بسته به نياز بيمار و تشخيص پزشك) ميزان قند خون در ساعات روز و ايام هفته و ماه نزديك به طبيعي حفظ شود ايجاد عوارض چشمي ديابت و از جمله درگيري شبكيه در بيماراني كه در بدو امر هيچگونه علامتي در معاينات چشمي ندارند به تاخير خواهد افتاد و در افرادي كه درجاتي از درگيري شبكيه دارند موجب كاهش سرعت پيشرفت اين عوارض خواهد شد.

يكي از آزمايش‌هايي كه جهت بيماران ديابتي درخواست مي شود اندازه‌گيري هموگلوبین HbA1C     است. اين آزمايش نشان دهنده ميزان كنترل قند خون ظرف سه ماه گذشته است و چنانچه از حدي بالاتر باشد مويد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ كنترل نبودن قندخون بيمار در طول اين مدت است حتي اگر قند خون ناشتاي بيمار در هنگام معاينه طبيعي باشد.  ذكر اين نكته اهميت دارد كه كنترل ديابت علاوه بر پيشگيري از عوارض چشمي در جلوگيري از عوارض كليوي و عصبي ناشي از آن نيز نقش بسيار مهمي ايفا مي كند.

 

كنترل فشار خون

يكي از مشكلات همراه با ديابت در بعضي از بيماران بالا بودن فشار خون است كه مي تواند در كنار ديابت به عنوان بيماري جداگانه و يا يكي از عوارض همراه با ديابت باشد. نقش كنترل فشار خون در جلوگيري از پيدايش عوارض چشمي ديابت و كاهش سرعت پيشرفت اينگونه عوارض نيز در مطالعات متعددي به اثبات رسيده است. فشار خون به تنهايي و در غياب بيماري قند نيز موجب عوارض متعددي در چشم مي‌شود و چنانچه با ديابت همراه شود اثر تخريبي آن در شبكيه مضاعف خواهد شد پس بسيار بجاست كه به موازات كنترل دقيق قند خون، در صورت ابتلا به فشار خون با اقدامات درماني موجود كه به سهولت در دسترس است  در كنترل دقيق فشار خون بيمار نيز اقدام عاجل صورت گيرد تا به نحو چشمگيري از بروز عوارض چشمي جلوگيري شود.

 

كنترل چربي هاي خون

اهميت كنترل نمودن كلسترول و تري‌گليسريد در پيشگيري از عوارض چشمي ديابت نيز در بررسي هاي علمي متعددي مشخص شده است و جاي هيچ‌گونه ترديدي نيست كه در صورت بالا بودن هر كدام از اين چربي ها در بيماران ديابتي و به موازات كنترل ساير عوامل ، لازم است با روش هاي درماني موجود و رعايت توصيه هاي پزشك معالج نسبت به كنترل كردن آن‌ها نيز اقدام شود. با كنترل و طبيعي شدن ميزان كلسترول و تري‌گليسريد گام مهمي در حفظ ديد مركزي  برداشته مي‌شود وگرنه به علت نفوذپذيرشدن مويرگ‌هاي شبكيه، در اثر بيماري ديابت، اين مواد در شبكيه و از جمله در ماکولا رسوب نموده و موجب تورم اين ناحيه و كاهش ديد بيمار خواهد شد. بنابراين توجه به اين مساله نيز مي تواند يك گام پيشگيرانه ديگر در حفظ ديد در بيماران ديابتي باشد.

 

مدت زمان ابتلا به ديابت

بيماري ديابت در بدو امر به طور معمول عوارض چشمي ايجاد نمي كند هر چند ميزان قند خون خيلي بالا باشد. براي ايجاد عوارض چشمي ديابت، عامل زمان نقش تعيين‌كننده‌اي دارد. مسلما پس از گذشت حدود 15  تا  20 سال از ابتلا به ديابت تمامي بيماران ديابتي مبتلا به درجاتي از گرفتاري شبكيه هستند كه در بعضي از آن‌ها ممكن است غيرقابل درمان باشد. بنابراين به مجرد تشخيص ديابت لازم است جهت اطمينان از سلامت  چشم ها اقدام شود و پس از آن طبق يك برنامه تنظيمي و براساس علايمي كه احياناً ممكن است در چشم ها ديده شود نسبت به معاينات دوره اي و زمانبندي شده اقدام نمود. اين عمل باعث مي شود بدون فوت وقت و به مجرد بروز علايم در چشم و در اولين زمان ممكن ، درمان مناسب در نظر گرفته شود و از نابينايي و كم‌بينايي جلوگيري شود.

 

ميزان و شدت درگيري چشمي

عوارض چشمي ديابت و بخصوص رتينوپاتي ديابتي (درگيري شبكيه چشم به اشكال مختلف) در بدو امر و در شروع پيدايش به كندي پيشرفت مي كند ليكن هر چه به مراحل پيشرفته تر نزديك مي شود سرعت بيش‌تري مي‌گيرد و اقدام درماني سريع تري را طلب مي كند. عوارض  چشمی بیماری قند با گذشت زمان چنانچه به آن بي توجهي شود بر سرعت پيشرفت آن اضافه مي شود و ممكن است به مرحله اي برسد كه قدرت تخريبي بالايي حاصل شود. در اين مرحله است كه اقدامات درماني كم‌تر نتيجه مي دهد. متاسفانه بيماران زيادي در همين مراحل مراجعه مي كنند و معمولاً نتيجه خوبي از درمان‌هاي انجام‌شده نمي گيرند و تصور مي كنند كه اقدامات درماني انجام شده و از جمله ليزر درماني و يا عمل جراحي موجب  وخامت اوضاع شده است. بيان اين موضوع از طرف بعضي بيماران باعث نگراني بعضي ديگر مي شود و آنان را از اقدام درماني به موقع باز  داشته و يا موجب تاخير در شروع درمان آن‌ها مي شود.بنابراين بايد توجه داشت كه در جريان رتينوپاتي ديابتي هر چه درمان زودتر انجام شود نتيجه نيز بهتر خواهد بود.

 

مصرف دخانیات

دیده شده بیماران دیابتی که سیگاری هستند، بیشتر و سریعتر  گرفتار عوارض چشمی و غیر چشمی بیماری قند می شوند و بنابراین به این افراد توصیه می گردد که کشیدن سیگار را کنار گذاشته و یا میزان استعمال آن را کاهش دهند.  

 

كنترل هر چه بهتر عواملي كه ذكر شد مي‌تواند نويد بخش اين مساله باشد كه بيماري ديابت ديگر بيماري كوركننده نيست و بيمار ديابتي در صورت مراجعه به موقع و پي‌گيري مناسب مي تواند تا سال‌هاي سال بدون نياز به كمك ديگران زندگي كند.  

 

|+| نوشته شده توسط مجید سلطانی در پنجشنبه سی ام آذر 1385
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن رو در و دیوار خونه گرد تنهای بپاشن تو همونی که می گفتی تو دنیا هیشکی مثل من پیدا نمیشه تو همونی که می گفتی تو قلبم مال تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه
 |
 عوارض، درمان و اطلاعات مربوط به گونورهويا، كلاميديا و سفليس

عوارض، درمان و اطلاعات مربوط به گونورهويا، كلاميديا و سفليس

بخش عمده اطلاعاتی که در اینجا آمده است عمومی است و به هیچ کشور ویژه ای مربوط نیست. ولی برخی بخش های آن، مانند بخش هایی با عنوان "به کجا برای دریافت کمک رجوع کنید"، "درمان" و "معاینه" ممکن است ویژه بریتانیا باشند.

گانوریا

گانوریا یک نوع عفونت باکتریایی است. این بیماری از طریق تماسی جنسی سرایت می کند و ممکن است مدخل رحم،مجرای خروجی مثانه، مقعد و گلو را عفونی کند.

علایم و عوارض

عوارض این بیماری ممکن است در هر زمان بین ۱ تا ۱۴ روز بعد از تسری خود را نشان دهند. ممکن است که به این بیماری مبتلا باشید ولی عارضه ای از آن را مشاهده نکنید. در مردان بروز عوارض این بیماری بیشتر است تا در زنان.

زنان

عوارض بیماری می تواند شامل اینها باشد:

  • تغییر در ترشحات واژن. میزان این ترشحات ممکن است افزایش یابد، رنگ آن به زرد یا سبز تغییر کند و از بوی قوی ای برخوردار شود
  • درد یا حس سوزش هنگام دفع ادرار
  • سوزش و/یا ترشحات از مقعد

مردان

عوارض ممکن است شامل اینها باشد:

  • ترشحات زرد یا سفید از پنیس
  • سوزش و/یا ترشحات از مقعد
  • تورم بیضه ها و غده پرستات

گانوریا چگونه سرایت می کند

  • توسط رابطه جنسی که در آن دخول صورت می گیرد (مانند وقتی که آلت تناسلی مرد وارد واژن، دهان و یا مقعد می شود) و در موارد کمتری توسط:
  • لیس زدن (وقتی که فردی از زبان و یا دهان خود برای تحریک مقعد فرد دیگری استفاده می کند)
  • گذاشتن انگشتان در واژن، مقعد و دهانی که مبتلا به این بیماری است و بعد وارد کردن همان انگشتان در اندام خود بدون آنکه آنها را شسته باشید.

به کجا برای دریافت کمک رجوع کنید

کلینیک محلی بیمه خدمات درمانی که به امور جنسی رسیدگی می کند.

در بریتانیا شما می توانید اطلاعات مربوط به نزدیک ترین کلینیک محلی بیمه خدمات درمانی که به امور جنسی رسیدگی می کند را در دفترچه تلفن زیر عنوان امور پزشکی مربوط به دستگاه ادراری تناسلی (GUM)، بیماری هایی که از طریق مقاربت جنسی منتقل می شوند (STD) و یا بیماری های مقاربتی (VD) پیدا کنید. یا اینکه می توانید به بیمارستان محلی تان تلفن کرده و درباره کلینیک ویژه و یا GUM بپرسید. صفحه انترنتی کمک و مشاوره ما به صفحاتی متصل است که به شما کمک می کنند تا نزدیکترین کلینیک به خود را بیابید.

شما در چنین کلینیک می توانید از مشاوره خصوصی و رایگان و درمان مناسب برخوردار شوید. شما می توانید به هر کلینیکی در هر جای کشور رجوع کنید و مجبور نیستید به کلینیک محلی تان بروید. همینطور لازم نیست که از طرف دکتر خانوادگی تان به چنین کلینیکی معرفی شوید. (کلینیک های امور جنسی که به بیمه خدمات درمانی تعلق ندارند ممکن است همیشه همه خدماتی که در کلینیک های امور جنسی بیمه خدمات درمانی عرضه می شود را عرضه نکنند).

  • دکتر خانوادگی خودتان
  • اگر شما در بریتانیا هستید در آنصورت به سایت انترنتی www.playingsafely.co.uk رجوع کنید تا جزییات بیشتر درباره کلینک هایی که به بیماری های مقاربتی رسیدگی می کنند را بیابید.
  • اگر در آمریکا هستید در آنصورت به سایت انترنتی http://herpes-coldsores.com/support/std_clinic_us.htm رجوع کنید، در این سایت شما همینطور می توانید جزییات مربوط به کلینک های مشابه در استرالیا، نیوزیلند، پورتوریکا و هندوستان را بدست آورید.

آزمایشاتی که برای تشخیص گانوریا وجود دارد

  • ناحیه تناسلی شما توسط یک دکتر یا پرستار معاینه می شود.
  • با استفاده از یک تکه پنبه یا ابر از بخش هایی از بدن شما – مانند مدخل رحم، مجرای خروجی مثانه، مقعد و گلو – که ممکن است به این بیماری مبتلا باشند نمونه برداری می شود.
  • قسمت داخلی لگن خاصره زنان معاینه می شود.
  • از ادرار شما نمونه برداری می شود.

هیچکدام از این آزمایشات دردناک نیستند ولی برخی اوقات ممکن است ناخوشایند باشند.

اگر شما از مقعد رابطه جنسی داشتید مهم است این را به دکترتان بگویید تا از آن ناحیه هم نمونه برداری شود. همینطور اگر از دهان هم رابطه جنسی داشتید این را هم باید به دکترتان بگویید.

شما می توانید به مجردی که فکر می کنید در معرض گانوریا قرار گرفتید این آزمایشات را انجام دهید.

تشخیص و درمان

نمونه هایی که در حین معاینه برداشته شده اند در زیر میکروسکوپ برای عفونت گانوریا دیده می شوند. در برخی کلینک ها نتیجه فورا آماده می شود. یک نمونه دوم برای انجام آزمایشات به لابراتوار فرستاده می شود و نتیجه این آزمایشات معمولا طی یک هفته آماده است. درمان ساده و حیاتی است. به شما انتی بیوتیک در شکل قرص، مایعات و یا تزریق داده می شود.

اگر شما نسبت به هر گونه آنتی بیوتیکی حساسیت دارید و یا حامله هستید مهم است که آن را به دکترتان بگویید. ضروری است که همه مراحل درمان تان را تکمیل کنید.

اگر به شما گفته شود که مبتلا به گانوریا هستید در آنصورت از شما خواسته می شود که یک مشاور امور پزشکی را ملاقات کنید و او به شما درباره این عفونت و همینطور سئوالات دیگری که داشته باشید توضیح می دهد. مشاور امور پزشکی از شما درباره فرد یا افرادی که با آنها رابطه جنسی دارید خواهد پرسید تا در صورت لزوم آنها نیز معاینه و درمان شوند.

شما تا وقتی که دوباره به کلینیک برنگشتید و دکترتان بهبودی کامل شما را تایید نکرده است نباید رابطه جنسی برقرار کنید که در آن دخول صورت می گیرد. دکتر یا مشاور امور پزشکی به شما توضیح می دهند که چه نوع فعالیت های جنسی در طی دوره بیماری تان امن هستند.

پیگیری

وقتی که همه مراحل درمان تان را تکمیل کردید باید به کلینیک و یا دکتر خانوادگی تان برای معاینه برگردید.

برخی از انواع گانوریا در مقابل آنتی بیوتیک مقاوم هستند، بویژه اگر به این بیماری در خارج از بریتانیا مبتلا شده باشید. برای اطمینان خاطر از اینکه این عفونت کاملا برطرف شده است آزمایشات بیشتری صورت می گیرد. اگر نتیجه آنها منفی باشد در آنصورت آنتی بیوتیک های متفاوتی برایتان تجویز خواهد شد.

عوارض جانبی

زنان

اگر گانوریا معالجه نشود این در زنان می تواند به تورم لگن خاصره منجر شود. این تورم لوله های فالوپ است که باعث تب، درد ناحیه تحتانی شکم و کمر درد می شود. رابطه جنسی ممکن است ناراحت کننده شود. تورم لگن خاصره در زنان ممکن است باعث عقیم شدن و یا حاملگی اکتوپیک بشود. در این باره یک جزوه مجزا موجود است.

اگر حامله هستید و موقع وضع حمل گانوریا دارید، این عفونت به نوزادتان منتقل می شود. همینطور ممکن است که نوزادتان با عفونت چشم موسوم به «گونوکوکال» متولد شود. این عفونت باید با آنتی بیوتیک مداوا شود چون در غیر اینصورت ممکن است به کوری منجر شود. ولی بهتر است که خودتان قبل از وضع حمل درمان شوید.

مردان

گانوریا باعث تورم بیضه ها و غده پرستات می شود که دردآور است. بدون درمان این وضعیت منجر به تنگ شدن مجرای خروجی مثانه و رشد دُمل چرکی می شود.

وقتی که گانوریا یکبار درمان شود دیگر دوباره عود نمی کند مگر اینکه مجددا به آن مبتلا شوید.

به یاد داشته باشید که پس از درمان با استفاده از کاپوت می توانید خطر گرفتن و یا انتقال امراض مقاربتی از طرق رابطه جنسی را کم کنید.

کلامیدیا

کلامیدیا رایج ترین و قابل علاج ترین بیماری مقاربتی باکتریایی است. این بیماری اگر که درمان نشود می تواند باعث مشکلات جدی در مراحل بعدی زندگی شود (در این باره به بخش عوارض جانبی رجوع کنید). کلامیدیا باعث عفونت مدخل رحم در زنان می شود. مجرای خروج مثانه، مقعد و چشمان در هم زن و هم مرد می توانند به این بیماری مبتلا شوند. برخی اوقات کلامیدیا در سایر نقاط بدن مانند گلو، شش ها و جگر هم دوام می آورد.

علایم و عوارض

زنان

عوارض این عفونت ممکن است در هر زمانی خود را نشان بدهند. اغلب این عوارض خود را طی ۱ تا ۳ هفته بعد از ابتلا به بیماری نشان می دهند. ولی ممکن است عوارض برای مدت های طولانی ظاهر نشوند. اکثر زنانی که به این بیماری مبتلا می شوند هیچ عوارضی ندارند. عوارض ممکن این بیماری اینها هستند:

  • قدری افزایش در ترشحات واژن – بعلت تورم مدخل رحم
  • افزایش دفعاتی که فرد لازم است دفع ادرار کند و اغلب با درد همراه است
  • درد قسمت تحتانی شکم
  • درد در هنگام رابطه جنسی
  • خونریزی غیر منظم دوره قاعدگی
  • تورم و خارش دردناک چشمان (اگر که آنها هم مبتلا شده باشند)

مردان

عوارض این عفونت ممکن است در هر زمانی خود را نشان بدهند. اغلب این عوارض خود را طی ۱ تا ۳ هفته بعد از ابتلا به بیماری نشان می دهند. ولی ممکن است عوارض برای مدت های طولانی ظاهر نشوند. در مردان این عوارض بهتر قابل تشخیص هستند تا در زنان. هر چند که ممکن است مردانی که به این بیماری مبتلا هستند هم عارضه ای از خود نشان ندهند. برخی از عوارض ممکن اینها هستند:

  • مایعه ای که از پنیس ترشح می شود و ممکن است سفید یا شیری باشد و لباس زیر را لک می کند
  • درد و/یا خارش سوزناک هنگام دفع ادرار
  • تورم و خارش دردناک چشمان (اگر که آنها هم مبتلا شده باشند). کلامیدیا در مقعد به سختی عارضه ای از خود نشان می دهد.

چگونه کلامیدیا سرایت می کند

کلامیدیا از این طُرق سرایت می کند:

  • رابطه جنسی با فردی که به این بیماری مبتلا است
  • از طریق یک مادر به نوزادش هنگام وضع حمل
  • برخی اوقات، انگشتان از طریق آلات تناسلی عفونت می گیرند و این به چشمان منتقل می شود

به کجا برای دریافت کمک رجوع کنید

  • کلینیک محلی بیمه خدمات درمانی که به امور جنسی رسیدگی می کند.

در بریتانیا شما می توانید اطلاعات مربوط به نزدیک ترین کلینیک محلی بیمه خدمات درمانی که به امور جنسی رسیدگی می کند را در دفترچه تلفن زیر عنوان امور پزشکی مربوط به دستگاه ادراری تناسلی (GUM)، بیماری هایی که از طریق مقاربت جنسی منتقل می شوند (STD) و یا بیماری های مقاربتی (VD) پیدا کنید. یا اینکه می توانید به بیمارستان محلی تان تلفن کرده و درباره کلینیک ویژه و یا GUM بپرسید. صفحه انترنتی کمک و مشاوره ما به صفحاتی متصل است که به شما کمک می کنند تا نزدیکترین کلینیک به خود را بیابید.

شما در چنین کلینیک می توانید از مشاوره خصوصی و رایگان و درمان مناسب برخوردار شوید. شما می توانید به هر کلینیکی در هر جای کشور رجوع کنید و مجبور نیستید به کلینیک محلی تان بروید. همینطور لازم نیست که از طرف دکتر خانوادگی تان به چنین کلینیکی معرفی شوید. (کلینیک های امور جنسی که به بیمه خدمات درمانی تعلق ندارند ممکن است همیشه همه خدماتی که در کلینیک های امور جنسی بیمه خدمات درمانی عرضه می شود را عرضه نکنند).

  • دکتر خانوادگی خودتان
  • اگر شما در بریتانیا هستید در آنصورت به سایت انترنتی www.playingsafely.co.uk رجوع کنید تا جزییات بیشتر درباره کلینک هایی که به بیماری های مقاربتی رسیدگی می کنند را بیابید.
  • اگر در آمریکا هستید در آنصورت به سایت انترنتی http://herpes-coldsores.com/support/std_clinic_us.htm رجوع کنید، در این سایت شما همینطور می توانید جزییات مربوط به کلینک های مشابه در استرالیا، نیوزیلند، پورتوریکا و هندوستان را بدست آورید.

آزمایشاتی که برای تشخیص کلامیدیا وجود دارد

  • ناحیه تناسلی شما توسط یک دکتر یا پرستار معاینه می شود.
  • با استفاده از یک تکه پنبه یا اَبر از بخش هایی از بدن شما که ممکن است به این بیماری مبتلا باشند نمونه برداری می شود.
  • قسمت داخلی لگن خاصره زنان معاینه می شود.
  • ناحیه بیرونی بیضه های مردان برای تعیین سلامت آنان معاینه می شود
  • از ادرار شما نمونه برداری می شود.

هیچکدام از این آزمایشات دردناک نیستند ولی برخی اوقات ممکن است ناخوشایند باشند.

کلامیدیا چند روز پس آنکه به آن مبتلا شده اید خودش را در آزمایشات نشان می دهد، اغلب قبل از اینکه هنوز متوجه عوارض آن شده باشید.

تشخیص و درمان

نمونه هایی که در طی معاینه گرفته شده برای آزمایش به لابراتوار فرستاده می شوند. نتیجه آزمایشات معمولا طی یک هفته آماده است.

درمان کلامیدیا ساده و موثر است به مجرد اینکه تشخیص داده شود. به شما برای درمان آنتی بیوتیک داده می شود.

اگر شما نسبت به آنتی بیوتیک معینی حساسیت دارید و یا این احتمال وجود دارد که حامله باشید مهم است که آن را به دکترتان بگویید. این باعث می شود که نوع آنتی بیوتیک که برایتان تجویز می شود متقاوت باشد.

مهم است که شما همه مراحل درمان کلامیدیا را تکمیل کنید. اگر در درمان شما وقفه ای بوجود آید، ممکن است لازم باشد که دوباره آن را از اول شروع کنید.

اگر به شما گفته شود که مبتلا به کلامیدیا هستید در آنصورت از شما خواسته می شود که یک مشاور امور پزشکی را ملاقات کنید و او به شما درباره این عفونت و همینطور سئوالات دیگری که داشته باشید توضیح می دهد. مشاور امور پزشکی از شما درباره فرد یا افرادی که با آنها رابطه جنسی دارید خواهد پرسید تا در صورت لزوم آنها نیز معاینه و درمان شوند.

تا وقتی که دوباره به کلینیک برنگشتید و دکترتان بهبودی کامل شما را تایید نکرده است نباید رابطه جنسی داشته باشید که در آن دخول صورت می گیرد (یعنی وقتی که پنیس وارد واژن، دهان و یا مقعد می شود).

پیگیری

وقتی که همه مراحل درمان تان را تکمیل کردید باید به کلینیک و یا دکتر خانوادگی تان برای معاینه برگردید تا مطمئن شوید که هیچ عفونتی بجا نمانده است.

عوارض جانبی

زنان

  • اگر کلامیدیا معالجه نشود این در زنان می تواند به تورم لگن خاصره منجر شود. این تورم لوله های فالوپ (مجاری که تخمک را به رحم منتقل می کنند) است. تورم لگن خاصره در زنان ممکن است باعث عقیم شدن بشود. بسیاری از موارد عقیم شدن زنان سابقه در بیماری کلامیدیا دارند.
  • اگر زنی در دوره حاملگی خود کلامیدیا داشته باشد این خطر وجود دارد که او حاملگی اکتوپیک (یعنی حاملگی که در خارج از رحم رخ می دهد) و یا زودرس پیدا کند. این عفونت ممکن است به نوزاد منتقل شود. کلامیدیا را می توان بطور امن در دوره حاملگی درمان کرد.
  • کلامیدیا همینطور ممکن است به درد مزمن (درازمدت) لگن خاصره منجر شود

مردان

عوارض جانبی کلامیدیا در مردان نادر است. ولی ممکن است به تورم دردناک بیضه ها منجر شود که بعدا به عقیم شدن بیانجامد.

مردان و زنان

  • سیندروم رایترز (Reiters syndrome) نتیجه بیماری کلامیدیا است. این باعث تورم چشمان و مفاصل شده و برخی اوقات باعث خارش پوست پاشنه پا و آلات تناسلی می شود.
  • تورم آپاندیس نیز ممکن است در اثر کلامیدیا رخ دهد.

به یاد داشته باشید که پس از درمان با استفاده از کاپوت می توانید خطر گرفتن و یا انتقال امراض مقاربتی از طرق رابطه جنسی را کم کنید.

سفلیس

سفلیس یک عفونت رایج در بریتانیا نیست ولی در برخی کشورهای دیگر بیشتر رایج است. این بیماری نوعی عفونت باکتریایی است. اغلب از طریق معاشرت جنسی منتقل می شود ولی ممکن است از طریق مادری که به آن مبتلا است به نوزاد متولد نشده اش هم سرایت یابد.

علایم و عوارض

علایم و عوارض سفلیس برای مرد و زن یکی است. این عوارض ممکن است به سختی قابل تشخیص باشند و از زمان مقاربت جنسی با کسی که به این بیماری مبتلا است ممکن است تا سه ماه طول بکشد قبل از اینکه عوارض بیماری ظاهر شوند. سفلیس چندین مرحله دارد. مراحل اول و دوم آن بسیار مسری هستند.

مرحله اول

یک یا چند زخم بدون درد در جاهایی که باکتری سفلیس وارد بدن شده است ظاهر می شوند. بطور متوسط این وضعیت بعد از ۲۱ روز رخ می دهد. شما ممکن است متوجه انها نشوید.

این زخم ها ممکن است در هر کجای بدن ظاهر بشوند ولی اساساً در این جاها هستند:

  • در قسمت بیرونی واژن، چوچوله و حوالی دهانه مجرای خروجی مثانه
  • در مدخل ورودی رحم در زنان و روی آلت تناسلی مرد و پوست ختنه گاه
  • حوالی مقعد و دهان (هم در مردان و هم زنان)

این زخم ها خیلی عفونی هستند و ممکن است بین ۲ تا ۶ هفته طول بکشد قبل از آنکه التیام یابند.

  •  

مرحله دوم

اگرعفونت سفلیس درمان نشود در آنصورت مرحله دوم بین ۳ تا ۶ هفته بعد از ظاهر شدن زخم ها رخ می دهد. عوارض این مرحله اینها هستند:

  • نوعی جوش بدون خارش ظاهر می شود که همه بدن یا بخش هایی از آن را می پوشاند
  • نوعی زگیل گوشتی صاف بر روی قسمت بیرونی واژن در زنان و حوالی مقعد هم در مردان و هم زنان ظاهر می شود
  • کسالتی شبیه آنفلونزا رخ می دهد و فرد احساس خستگی و بی اشتهایی می کند. این وضعیت با تورم غدد همراه است و ممکن است برای هفته ها و ماهها طول بکشد.
  • تکه های سفید رنگی بر روی زبان و سقف دهان ظاهر می شوند
  • از دست دادن بخش هایی از موی سر

وقتی این عوارض ظاهر هستند سفلیس بسیار مسری است و از طریق رابطه جنسی به فرد دیگر سرایت می کند.

درمان در هر یک از این دو مرحله سفلیس این بیماری را رفع می کند.

مرحله نهان

سفلیس نهان به حضور سفلیس درمان نشده اشاره دارد. شما ممکن است نه عارضه و نه علایمی از این عفونت داشته باشید که از طریق آزمایش خون قابل تشخیص است. اگراین بیماری علاج نشود در آنصورت ممکن است به سفلیسی مبتلا شوید که عوارض آن با تاخیر ظاهر می شوند. این وضعیت معمولا ۱۰ سال بعد از ابتلاء رخ می دهد. در آن موقع سفلیس ممکن است بر قلب و سیستم عصبی تاثیر بگذارد.

اگر سفلیس در این مرحله درمان شود در آنصورت بهبودی کامل بدست می آید.

ولی اگر قبل از شروع درمان قلب و سیستم عصبی صدمه دیده باشند در آنصورت ممکن است صدمه به آنها برگشت ناپذیر باشد.

سفلیس چگونه سرایت می کند

سفلیس از این طُرق سرایت می کند:

  • رابطه جنسی با کسی که به این بیماری مبتلاء است
  • از طریق مادر به نوازدی که متولد نشده است

به کجا برای دریافت کمک رجوع کنید

  • کلینیک محلی بیمه خدمات درمانی که به امور جنسی رسیدگی می کند.

در بریتانیا شما می توانید اطلاعات مربوط به نزدیک ترین کلینیک محلی بیمه خدمات درمانی که به امور جنسی رسیدگی می کند را در دفترچه تلفن زیر عنوان امور پزشکی مربوط به دستگاه ادراری تناسلی (GUM)، بیماری هایی که از طریق مقاربت جنسی منتقل می شوند (STD) و یا بیماری های مقاربتی (VD) پیدا کنید. یا اینکه می توانید به بیمارستان محلی تان تلفن کرده و درباره کلینیک ویژه و یا GUM بپرسید. صفحه انترنتی کمک و مشاوره ما به صفحاتی متصل است که به شما کمک می کنند تا نزدیکترین کلینیک به خود را بیابید.

شما در چنین کلینیک می توانید از مشاوره خصوصی و رایگان و درمان مناسب برخوردار شوید. شما می توانید به هر کلینیکی در هر جای کشور رجوع کنید و مجبور نیستید به کلینیک محلی تان بروید. همینطور لازم نیست که از طرف دکتر خانوادگی تان به چنین کلینیکی معرفی شوید. (کلینیک های امور جنسی که به بیمه خدمات درمانی تعلق ندارند ممکن است همیشه همه خدماتی که در کلینیک های امور جنسی بیمه خدمات درمانی عرضه می شود را عرضه نکنند).

  • دکتر خانوادگی خودتان
  • اگر شما در بریتانیا هستید در آنصورت به سایت انترنتی www.playingsafely.co.uk رجوع کنید تا جزییات بیشتر درباره کلینک هایی که به بیماری های مقاربتی رسیدگی می کنند را بیابید.
  • اگر در آمریکا هستید در آنصورت به سایت انترنتی www.unspeakable.com/locator/index.jsp رجوع کنید، در این سایت شما همینطور می توانید جزییات مربوط به کلینک های مشابه در استرالیا، نیوزیلند، پورتوریکا و هندوستان را بدست آورید.

آزمایشاتی که برای تشخیص سفلیس وجود دارد

در کلینیک آزمایشات زیر ممکن است انجام شود:

  • یک نمونه خون گرفته می شود
  • اگر در بدن تان زخمی وجود دارد یک نمونه از مایعات آن برای مشاهده در زیر میکروسکوپ گرفته می شود
  • ناحیه تناسلی و همه بدن تان معاینه می شود
  • با استفاده از یک تکه پنبه یا اَبر از هر زخمی که داشته باشید نمونه برداری می شود.
  • اندام خصوصی زنان معاینه می شود
  • از ادرار شما نمونه برداری می شود.

هیچکدام از این آزمایشات دردناک نیستند ولی برخی اوقات ممکن است ناخوشایند باشند.

شما می توانید این آزمایشات را به مجرد اینکه فکر کردید به این بیماری مبتلا هستید انجام دهید.

تشخیص و درمان

نمونه هایی که در طی معاینه گرفته شده در زیر میکروسکوپ برای تشخیص عفونت مشاهده می شوند. این نمونه ها بعدا برای آزمایش به لابراتوار فرستاده می شوند. نتیجه آزمایشات معمولا طی یک هفته آماده است.

اگر به شما گفته شود که مبتلا به سفلیس هستید در آنصورت از شما خواسته می شود که یک مشاور امور پزشکی را ملاقات کنید و او به شما درباره این عفونت و همینطور سئوالات دیگری که داشته باشید توضیح می دهد. مشاور امور پزشکی از شما درباره فرد یا افرادی که با آنها رابطه جنسی دارید خواهد پرسید تا در صورت لزوم آنها نیز درمان شوند.

اگر این احتمال وجود دارد که شما سفلیسی که به آن مبتلا هستید در مراحل اولیه است، در آنصورت شما نباید از طریق دهان، واژن و یا مقعد با کسی رابطه جنسی داشته باشید. شما نباید هیچگونه رابطه جنسی با همزی تان داشته باشید که طی آن وی در تماس با زخم ها و یا جوش های شما قرار می گیرد تا زمانی که درمان تان به فرجام برسد. درمان سفلیس معمولا یک دوره دو هفته ای طول می کشد که طی آن پنیسیلن به بدن تزریق می شود و یا در مواردی قرص آنتی بیوتیک استفاده می شود.

اگر شما نسبت به آنتی بیوتیک معینی حساسیت دارید و یا این احتمال وجود دارد که حامله باشید مهم است که آن را به دکترتان بگویید. این باعث می شود که نوع آنتی بیوتیک که برایتان تجویز می شود متقاوت باشد. مهم است که شما همه مراحل درمان را تکمیل کنید. اگر در درمان شما وقفه ای بوجود آید، ممکن است لازم باشد که دوباره آن را از اول شروع کنید.

وقتی که درمان تان کامل شد از شما خواسته می شود که به فواصل منظم برای آزمایش خون به کلینیک سر بزنید.

حاملگی و سفلیس

در بریتانیا خون همه زنان حامله ای که به کلینک های مربوط به دوره بارداری سر می زنند برای سفلیس آزمایش می شود. اگر سفلیس تشخیص داده شود، در آنصورت طی دوره حاملگی و بدون آنکه خطری متوجه نوزاد شود آن را درمان می کنند.اگر زنی سفلیسی داشته باشد که درمان نشده است درآنصورت در رحم خود این بیماری را به نوزاد خود منتقل می کند. در برخی موارد این باعث سقط جنین و یا زایمان بچه مرده می شود.

وقتی که سفلیس درمان شود دیگر تا زمانی که به آن مبتلاء نشده اید عود نمی کند. ولی با این وجود آزمایش های بعدی خون شما (مثلا برای دلایل مهاجرت) برای این بیماری مثبت خواهد بود. مطمئن شوید که از کلینک گواهی نامه ای درباره درمان خود برای این بیماری بگیرید.

به یاد داشته باشید که پس از درمان با استفاده از کاپوت می توانید خطر گرفتن و یا انتقال امراض مقاربتی از طرق رابطه جنسی را کم کنید

 

|+| نوشته شده توسط مجید سلطانی در پنجشنبه سی ام آذر 1385
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن رو در و دیوار خونه گرد تنهای بپاشن تو همونی که می گفتی تو دنیا هیشکی مثل من پیدا نمیشه تو همونی که می گفتی تو قلبم مال تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه
 |
 صدمه به ستون فقرات

صدمه به ستون فقرات – مراحل اولیه
Spinal Cord Injury – Early days

طی چند هفته اول پس از آسیب دیدن ستون فقرات، هیچکس نمی داند که تا چه حد این آسیب دیدگی جدی است. مشکل این است که بلافاصله پس از آسیب دیدن ستون فقرات پدیده ای بنام شوک ستون فقرات بوجود می آید. در نتیجه این شوک تماس بین ستون فقرات و بقیه بدن مختل می شود و بطور موقت آن بخش بدن که در پائین محل آسیب قرار دارد بی حس می شود.

برخی از بیماران ممکن است بسیاری از حواس و حرکات خود را پس از پایان شوک ستون فقرات بدست آورند. طی این دوره هیچ آزمایشی برای پیش بینی میزان بهبودی وجود ندارد. بنابراین اگر از ناتوانی پزشکان و پرستاران در دادن پاسخ صریح به سئوالاتی که دارید مایوس شده اید، لطفا به یادداشته باشید که آنها واقعا از دادن اطلاعات قطعی به شما در این مرحله مقدماتی ناتوان هستند. آنها نه می خواهند شما را بیش از حد خوش بین کنند و نه اینکه امید به بهبودی را در شما از بین ببرند.

وقتی که شوک ستون فقرات تمام شد، میزان واقعی صدمه را می توان تخمین زد و امکان احیاء توانایی بیمار را می توان با دقت بیشتری پیش بینی کرد. بررسی دقیق سایر حرکات و حواس بدن باید صورت گیرد تا بتوان عواقب صدمه دیدگی ستون فقرات را تعیین کرد.

درمورد صدمه دیدگی های پیشرفته به ستون فقرات یعنی صدماتی که تا گردن و یا قسمت فوقانی کمر را شامل می شود، عواقب آن همیشه جدی تر از صدمه دیدگی های محدودتر است، مستقل از اینکه میزان خود صدمه چقدر باشد. بعنوان مثال، بسیار ممکن است که علاوه بر پاها، دستان هم مختل شوند. البته ممکن است فرد صدمه دیده برخی از حواس یا حرکات دست و پایش را در صورتی که آسیب به ستون فقراتش بصورتی محدود (یا ناکامل) باشد مجددا بدست آورد. در مورد برخی از صدمه دیدگی های پیشرفته، فرد مصدوم ممکن است برای تنفس به کمک احتیاج داشته باشد.

در مورد صدمه دیدگی های محدود، یعنی صدماتی که متوجه قفسه سینه و قسمت تحتانی کمرخفیف تراست، پاها و نه دستان مختل می شوند. در این مورد نیز، فرد مصدوم ممکن است برخی از حواس و حرکات پاهایش را مجددا بدست آورد بسته به میزان صدمه ای که به او وارد آمده است. بدست آوردن قابلیت استفاده از دست و پا انجام فعالیت های روزانه را به مراتب آسانتر می کند. در این حالت، بسیاری از کسانی که مصدوم شده اند می توانند قابلیت یک زندگی مستقل را پس از کامل شدن دوره التیام و توانبخشی شان بدست آورند.

علاوه بر عواقب آشکار صدمه دیدگی ستون فقرات – محدود شدن قابلیت حرکت و احساس در پائین محل صدمه – یک رشته مشکلات دیگر وجود دارد که فرد مصدوم ممکن است با آنها مواجه شود. شاید یکی از مهمترین مشکلات عدم توانایی فرد مصدوم در کنترل معده و مثانه اش باشد. طی دوره مقدماتی شوک ستون فقرات این کنترل ممکن است بطور کامل از دست برود. در چند هفته و ماه پس از این وضعیت، این کنترل به درجات مختلف، با توجه به درجه و شدت صدمه دیدگی، ممکن است باز گردد. در اثر تمرین و داشتن محرک خوب، فرد مصدوم می تواند روش های مناسب برای انجام فعالیت های حیاتی ممکن را یادگرفته و انجام دهد. کسانی که متحمل صدمات خفیف تر شده اند و یا صدمات آنها بطور کامل به ستون فقرات شان لطمه نزده است ممکن است بتوانند از حواس و حرکات کافی برای انجام کامل این فعالیت های روزمره برخوردار شوند حال آنکه برای کسانی که قابلیت استفاده از دستان و پاهای خود را بطور جزئی یا کامل از دست دادند، یک مددکار باید برای انجام این فعالیت ها به آنها کمک کند.

توانبخشی

توانبخشی یک رشته اقدامات است که در اولین فرصت ممکن پس از صدمه دیدگی شروع می شود. هدف از این اقدامات این است که فرد مصدوم استقلال خود را در درازمدت تا آنجا که ممکن است بدست آورد. فعالیت هایی که توانبخشی شامل آنها می شود گسترده هستند. این ممکن است شامل درگیر شدن پزشکان و پرستارانی شود که مانع از بروز مشکلات درازمدت در فرد مصدوم می شوند، و همینطور فیزیوتراپ ها و متخصصین بهبود شرایط کار (occupational therapists) را شامل شود که تمرین های فیزیکی ویژه ای برای فرد ترتیب می دهند و یا برای انجام فعالیت های ضروری او را تمرین داده و یا برای استفاده او وسایل کمکی فردی تهیه و نصب کنند.

برنامه های حرکات فعال و غیرفعال در اولین فرصت پس از صدمه دیدگی شروع می شوند تا مانع از سفت شدن اندام و مفاصلی شوند که قابلیت انجام فعالیت های پایه ای ولی مهمی مانند غداخوردن، شست و شو، لباس پوشیدن، و حرکت از تخت به صندلی چرخدار را ممکن است در آینده مشکل سازند. به هر میزان که روال توانبخشی جلو می رود، به هر فرد تکنیک ها و فعالیت هایی نشان داده می شود که متناسب با توانایی های ویژه خود اوست برای اینکه بتواند کارهای روزمره خود را بهتر سازمان داده و یا انجام دهد.

مستقل از میزان صدمه دیدگی، هر کدام از ماهیچه هایی که کار می کنند در اثر انجام تمرین، توانایی آنها افزایش خواهد یافت و در دراز مدت در کسب زندگی مستقل فرد مصدوم موثر خواهند بود. در وهله اول، درد ناشی از صدمه ممکن است فعالیت فرد را محدود کند، ولی هرچه دوره التیام پیشرفت می کند، قابلیت فرد برای انجام تمرین های بیشتری افزایش می یابد.

بازگردان استقلال به فردی که ستون فقرات اش صدمه دیده است، به او کمک می کند تا یک زندگی اجتماعی فعال داشته باشد و نسبت به زندگی طرز تلقی مثبتی بدست آورد. این نه فقط به خود فرد مصدوم کمک می کند بلکه بر افراد نزدیک به او، از جمله خانواده، دوستان، همکاران و کارکنان درمانی که در زندگی او درگیر هستند، نیز تاثیر مثبت می گذارد.

نقش شما

مستقل از اینکه میزان صدمه به ستون فقرات چقدر باشد، هر فرد مصدوم بالاخره شاهد نوعی پیشرفت در وضعیت خود خواهد بود. این میزان پیشرفت نه فقط بستگی به میزان صدمه بلکه همینطور به خود این افراد و کسانی که نزدیک او هستند هم دارد. اگر کسی قابلیت راه رفتن خود را از دست بدهد، او هنوز می تواند فکر کند، برنامه ریزی کند، محبت کند و کسی را دوست داشته باشد و یا از زندگی لذت ببرد، کار کند و برای داشتن زندگی بهتر تلاش کند. با پیشرفت تکنولوژی امکانات هر چه بیشتری برای کمک در مقابل کسانی که ستون فقرات آنها صدمه دیده است قرار می گیرد و بیشتر این افراد از یک زندگی مفید و فعال برخوردار می شوند.

خانواده و دوستانی که از فرد مصدوم حمایت می کنند می توانند در بهبودی او بسیار موثر باشند بویژه اگر آنها بتوانند در برنامه درمانی او نقش فعال داشته باشند. خانواده و دوستان لازم است در ماهها و سال های سخت پس از صدمه دیدگی حمایت خود را از فرد مصدوم حفظ کنند بویژه اینکه چنین افرادی باید مراحل مختلف زندگی شان را با شرایط جدیدی که در آن بسر می برند منطبق کنند.

در افتادن در دروه های افسردگی و خشم، انگیزه فرد مصدوم برای بهبودی خود را کاهش می دهد. این احساسات بخشی از عکس العمل عادی فردی است که متحمل صدمه جدی شده است و اغلب کمک مشترک خانواده، دوستان، پزشکان و پرستاران طی این دوره های دشوار لازم است تا یک وضعیت روحی مستقل و امیدوارکننده را به فرد مصدوم برگردانند.

علاوه بر تنظیماتی که دوست یا خویشاوند مصدوم شما باید از سر بگذارند، خود شما نیز لازم است تغییرات زیادی را متقبل شوید، مانند اینکه احتمالا مددکاری برای او شوید و یا کمک مالی بیشتری به خانواده بکنید. این روال کنار آمدن با شرایط جدید به همان اندازه برای شما دشوار است که برای فرد نزدیک به شما که صدمه دیده است. شما می توانید این روال را تسهیل کنید اگر که به جای ایده ها و باورهای غیرواقعی اطلاعات مستند را جایگزین کنید.

 

|+| نوشته شده توسط مجید سلطانی در پنجشنبه سی ام آذر 1385
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن رو در و دیوار خونه گرد تنهای بپاشن تو همونی که می گفتی تو دنیا هیشکی مثل من پیدا نمیشه تو همونی که می گفتی تو قلبم مال تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه
 |
 سیندروم اسپرگر

سیندروم اسپرگر: معنا آن برای ما چیست
Asperger syndrome: what it means to us

سیندروم اسپرگر چیست؟

شما ممکن است تاکنون جزوه «انجمن سراسری درخودماندگی» (National Autistic Society) تحت عنوان سیندروم اسپرگر چیست؟ را مطالعه کرده باشید. ما که جزوه گروه محلی Contact در لندن هستیم پس از مطالعه این جزوه فکر کردیم که محتوای آن در بعضی موارد تجربه ما را بعنوان یک گروه بزرگسال منعکس نمی کند و لذا در این جزوه مایلیم توضیح دهیم که سیندروم اسپرگر چگونه بطور روزانه بر ما اثر می گذارد و چه چیزهایی برایمان مفید بودند.

ما در اینجا تجارب خودمان را تشریح کردیم، ولی البته هر کس که مبتلا به این سیندرم است یک فرد مستقلی است که از قابلیت های متفاوتی برخوردار است و با مشکلاتی در سطوح مختلف دست به گریبان است.

سیندروم اسپرگر یک ناتونانی است که در طیف اختلالات اوتیستی قرار دارد. این تشخیصی است که برای افرادی داده می شود که درانتهای "فوقانی" این طیف قرار دارند.

تشخیص های دیگری که در طیف اختلالات اوتیستی قرار دارند شامل اتوتیسم و «اتوتیسم با کارکرد بالا» (high functioning autism هستند. اغلب سیندروم اسپرگر و اتوتیسم با کارکرد بالا بطور مترادف استفاده می شوند. سیندروم اسپرگر بعنوان «اختلال رشدی گسترده» (pervasive developmental disorder – PDD) طبقه بندی شده است. این به این معناست که این اختلال بر همه عرصه های زندگی تاثیر می گذارد.

داستان جان

وقتی افراد برای بار اول جان را ملاقات می کنند، آنها ممکن است متوجه نشوند که او کسی است که از مشکلاتی رنج می برد. جان بسیار تلاش کرد که در مدرسه اش جا بیفتد، و از اینکه نتوانست در آنجا شرکت کند بسیار سرخورده شد. او را هیچوقت برای شرکت در تیم های مدرسه انتخاب نکردند، و وقتی در زمین بازی مدرسه وارد می شد نمی دانست چگونه هم بازی پیدا کند. ولی وضع او در ریاضییات و کامپیوتر بسیار عالی بود و متوجه شد که می تواند هم سن و سالان خودش را با حافظه عالی اش در بیاد آوردن جوک های زیاد سرگرم کند. در سن 18 سالگی تشخیص دادند که او از سیندروم اسپرگر رنج می برد. بعدا وضعیت کنش پریشی (dyspraxia) هم در او تشخیص داده شد و بعلاوه از افسردگی نیز رنج می برد.

همینطور که به سن بلوغ رشد کرد، علیرغم داشتن نمرات خوب در سطح متوسطه (GCSE) و دیپلم (A level) متوجه شد که برایش تحصیل در کالج دشوار است تا زمانی که برای او حمایت ویژه تامین شد. او همینطور متوجه شد که برایش کار پیدا کردن دشوار است تا زمانی که از حمایت ویژه برای یادگیری تکنیک های مصاحبه و سازمان دادن برنامه روزانه اش برخوردار شد. با دریافت این کمک ها او متوجه شد که فرصت های بیشتری در مقابل او قرار دارد. کارفرماهایش او را فردی سخت کوش و بسیار کاربر می دانند زیرا دقت او برای جزییات بالا است.

داستان جین

جین از دوستان زیادی در مدرسه برخوردار نبود، و متوجه شد که فهم بازی های سرگرم کننده زمین بازی برایش دشوار است. همکلاسانش برخی اوقات به او گفتند که وی فرد بی تربیتی است زیرا او درباره مسائلی که دیگران نظر نمی دادند و چیزی نمی گفتند نظرش را بیان می کرد. بعنوان یک فرد بالغ متوجه شد که برایش معاشرت غیررسمی کار دشواری است ولی از بازی شطرنج لذت می برد و با همسرش در یک کلوب شطرنج آشنا شد. همسر و فرزندانش متوجه شدند که او علاقه دارد یک روال معینی را حفظ کند و اگر چنین روالی یکدفعه برهم بخورد عصبانی می شود و از اینرو آنها هم زندگی خانوادگی اشان را مطابق با آنچه با او جور می آمد منطبق کردند.

او بعنوان یک حسابدار کاری پیدا کرد و در کارش هم خوب پیشرفت کرد تا زمانی که محلی که در آن کار می کرد دچار بازسازی شد و تعداد زیادی از کارمندان عوض شدند. پس از آن جین بطور روزافزونی مضطرب شد و به دکترش رجوع کرد. او جین را به یک روانشناس معرفی کرد که بالاخره تشخیص داد که وی از سیندروم اسپرگر رنج می برد.

افرادی که مبتلا به سیندرم اسپرگر هستند با چه مشکلاتی مواجه هستند؟

سیندرم اسپرگر یک وضعیت پزشکی نامحسوس است – نوعی وضعیت "نامرئی" و لذا وضعیتی که اغلب بدفهمیده می شود. از آنجا که وضعیت نامحسوسی است به سختی هم تشخیص داده می شود. اغلب به آن «اختلال سه وجهی» (‘triad impairment’) هم می گویند زیرا این وضعیت سه دشواری با هم بوجود می آورد:

  • دشواری در ایجاد روابط اجتماعی
  • دشواری در برقراری ارتباط
  • دشواری در داشتن تخیل

سیندروم اسپرگر اغلب به این معناست که فرد از علایق ویژه ای برخوردار می شود و از برهم خوردن روال زندگی اش مضطرب می شود.

در زیر تجارب ما در هر یک از این سه دشواری آمده است.

دشواری در ایجاد روابط اجتماعی

  • "من خیلی دوست دارم جشن برگزار کنم، ولی اصلا هیچ نمی دانم چگونه آن را برنامه ریزی کنم."
  • "برای من خیلی دشوارتر از دیگران است که با کسی دوست شوم."
  • " معاشرت با دیگران خصوصیتی نیست که بطور طبیعی بیاید – باید انجام آن را یاد بگیریم."
  • "ما برخی اوقات وضعیت و علائم را بد می فهیم."
  • "مثل این است که پشت یک دیوار نامرئی قرار داریم."
  • "مثل زنبوری هستیم که در شیشه مربا گیر کرده است."
  • "من نحوه برقراری رابطه با جنس مخالف را با دیدن فیلم یاد گرفتم. ولی می دانستم که این نوع تصور از چنین روابطی غیر واقعی است."
  • "من در گرفتن اشاراتی که افراد در روابط اجتماعی شان رد و بدل می کنند کند هستم و نمی دانم وقتی آنها را بدمی فهم چه باید بکنم."
  • "من از اینکه نمی توانم در معاشرت با دیگران شرکت کنم سرخورده ام."
  • "ما برخی اوقات برایمان دشوار است که سن و موقعیت کسی را با فقط دیدن او حدس بزنیم."
  • "برخی اوقات ما نمی دانیم چگونه یک محاوره با فرد دیگری را ادامه ههیم."
  • " بعضی اوقات برایمان ساده تر است که با کسانی که از کشورهای دیگر می آیند معاشرت کنیم."

دشواری در برقراری ارتباط

  • "برخی اوقات ما در فهمیدن حرف طرف مقابل کند هستیم."
  • "ما ممکن است در فهم اصطلاحات عامیانه مانند "دو دو تا چهارتا می شه" مشکل داشته باشیم."
  • "ما چیزهایی که گفته می شود را خیلی خشک می فهیم."
  • "برخی اوقات ما ممکن است بطور ممتد درباره چیزی صحبت کنیم بدون آنکه متوجه شویم که طرف مقابل علاقمند نیست."
  • "ما برایمان دشوار است که جایمان را با کسی عوض کنیم."
  • "برخی اوقات برای ما دشوار است که منظورمان را به کسی بفهمانیم."
  • "اگر کسی از سیندروم اسپرگر رنج ببرد برای او تعقیب یک محاوره مانند فهمیدن یک زبان خارجی است."
  • "برخی اوقات برای ما دشوار و حتی دردآور است که چشم توی چشم کسی بیاندازیم و دیگران ما را بدمی فهمند و فکر می کنند که ما یا نادرستکاریم و یا حیله گر."

دشواری در داشتن تخیل

  • "عرصه ای که در آن دشواری داریم تصور احساسات دیگران است."
  • "بعنوان کودک ما اغلب مشکل داشتیم که در سرگرمی هایی که باید در آن قدرت تخیل را بکار برد، شرکت کنیم و یا جوک هایی را بفهمیم که در آن باید قدرت تصور داشت تا موضوع را فهمید. این قابلیتی است که برخی از ما که مسن تر شدیم یاد گرفتیم."
  • "ما برایمان سخت است بفهیم که افراد دیگر چه چیزی ممکن است بدانند. از آن مشکل تر برای ما این است که حدس بزنیم دیگران ممکن است چه افکاری داشته باشند."
  • "برای ما فهم داستان و نمایش سخت است."
  • "برخی اوقات برای ما نشان دادن حساسیت نسبت به عواطف دیگران مشکل است."
  • " برای ما فهم ظرایف حسی و حالات صورت دیگران بسیار دشوار است – البته اگر کسی بطور محسوسی بخندد آن را متوجه می شویم ولی عواطف دیگری که با ظرافت بیشتری ابراز می شوند چیزی هستند که ما در فهم آنها دشواری داریم."

"باید بیاد داشته باشیم که این فقط کسانی که از سیندروم اسپرگر رنج می برند نیستند که برای برقراری ارتباط و یا ایجاد روابط اجتماعی تلاش می کنند. البته برای هر کسی ممکن است انجام این چیزها در شرایطی تا حدودی دشوار باشد ولی افراد مبتلا به سیندروم اسپرگر این مسائل برایشان حتی دشوارتر است بویژه وقتی که خود شرایط زندگی هم برای آنها عموما سخت است."

علائق ویژه

  • "ما ممکن است علائق ویژه ای داشته باشیم که زندگی مان را بیشتر از دیگران تحت شعاع قرار می دهند."
  • "برای من سخت است که از علائق ویژه ام حتی وقتی که خودم هم می خواهم دور شوم."
  • "برخی اوقات در ما علائق ویژه ای رشد می کنند و برایمان جالب می شود که روی این علائق کار کنیم و یا آنها را مطالعه کنیم."
  • "دیگران همیشه نسبت به علاقه من به پرچم های مختلف علاقه مند نیستند."
  • "من واقعا مجذوب نگاه کردن به تیرهای برق و نحوه ساختن آنها می شوم."

روال ها

  • "ما ممکن است برایمان دشوارتر از دیگران باشد تا با هر تغییری در روال کار و زندگی کنار بیاییم. این باعث می شود که برایمان رفتن به تعطیلات و یا شروع یک کار جدید مشکل باشد."
  • "اگر از پیش خبر داشته باشم برایم کنار آمدن با یک تغییر جدید مشکل نیست، ولی برای این کار باید از قبل خودم را آماده کنم و نه اینکه چنین تغییری یکدفعه برایم پیش بیاید."

علل

تئوری های مختلفی درباره علل سیندرم اسپرگر وجود دارد. بعنوان مثال شرایط محیطی، صدمه به مغز، دشواری و یا بیماری در موقع تولد بعنوان علل این سیندرم نام برده شده اند. ولی هیچکس کاملا علت آن را در این شرایط نمی داند. تحقیقات در این زمینه در جریان است ولی تصور این است که خصوصیات ژنتیک افراد تا حدود زیادی در این زمینه موثر هستند.

گستردگی

سیندروم اسپرگر محدود به یک گروه فرهنگی یا زبانی معین نیست. این سیندروم در بین زنان بیش از مردان است. ممکن است برای افراد فهم دشواری های اجتماعی که زنانی که سیندروم اسپرگر را تجربه می کنند سخت باشد.

"افرادی که مبتلا به سیندرم اسپرگر هستند بیش از دیگران از ناراحتی هایی رنج می برند که با این حالت همراه هستند مانند خوانش پریشی (dyslexia)، کنش پریشی (dyspraxia)، مشکلات گوارشی و روانی.

ما در چه چیزهایی وضع مان خوب است؟

برخورداری از سیندرم اسپرگر مایه نگرانی و اضطراب است، ولی ما در زمینه هایی از دیگران وضع مان بهتر است. بسیاری از ما تیزهوش هستیم و ضرب هوش مان بالا است. در زیر برخی از چیزهایی که افرادی که جزو گروه ما هستند در آنها وضع شان خوب است آمده است.

"من از حافظه بسیار عالی برای به یاد داشتن ارقام و فاکت برخوردار هستم – بعنوان مثال شماره پلاک ماشین ها و یا برنامه اتوبوس و قطار. من هیچوقت لازم نیست شماره تلفن کسی را یادداشت کنم. من همینطور از حافظه خوبی برای به یاد داشتن جوک ها، حکایات و حتی کل متن یک فیلم سینمایی برخوردارم."

"من به دقت جزییات مکالمه ای را که ده سال پیش داشتم به یاد می آورم. (این باعث اختلاف نظر می شود بویژه وقتی طرف مقابل اصلا به یاد نمی آورد که چیزی گفته باشد!)"

"من آدم بسیار منصفی هستم."

"من در یاد گرفتن برنامه های کامپیوتری وضع ام خوب است."

"من در یادگیری زبانهای خارجی وضع ام خوب است."

چه چیزی به ما کمک می کند؟

"دیگران باید وقت صرف کنند تا افرادی که به سیندرم اسپرگر مبتلا هستند را درک کنند."

"ما برای یادگیری به کمک احتیاج داریم – برای مثال در کالج یک مددکار اجتماعی به من یاد داد که چگونه کارهای معینی را انجام دهم."

"ما برای یادگیری به تمرین احتیاج داریم."

"ما برای انجام کارهای خانه و همینطور اینکه چگونه احساسات و دوستی مان را ابراز کنیم به حمایت احتیاج داریم."

"دیگران می توانند با وضوح صحبت کردن به ما در برقراری ارتباط کمک کنند – مثلا با توضیح روشن کارهایی که باید صورت بگیرد به نحوی که ما آنها را خوب درک کنیم، و همینطور با کمک کردن به ما در انجام این کارها."

"ما برای اینکه اشتغال پیدا کنیم به کمک احتیاج داریم. کمک در یافتن شغل و همینطور در حین کار افق هایی را در زندگی من باز کرده است."

"ما وقتی که کار شخصی هم انجام می دهیم به حمایت احتیاج داریم."

"دیگران باید مسائل را با وضوح به ما توضیح دهند و از گفتن کنایه اجتناب کنند. دیگران باید سعی کنند بدون تناقض حرف بزنند و چیزهایی که به ما گفتند را به یاد داشته باشند."

" اگر دیگران رفتار ما را بپذیرند و نسبت به آن اغماض داشته باشند حتی اگر در مواقعی قدری عجیب به نظر برسد، به ما کمک می کند."

"اگر دیگران متوجه باشند که ما خودمان سر صحبت را با کسی باز نمی کنیم ولی با توجه به توان و امکان مان اگر به ما کمک شود در چنین معاشرتی شرکت خواهیم کرد، به ما کمک می کند."

"لازم است به ما به روشنی قواعد معاشرت گفته شود. ما لازم است بدانیم که در شرایط اجتماعی چه کاری را باید انجام داد و یا انجام نداد."

 

|+| نوشته شده توسط مجید سلطانی در پنجشنبه سی ام آذر 1385
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن رو در و دیوار خونه گرد تنهای بپاشن تو همونی که می گفتی تو دنیا هیشکی مثل من پیدا نمیشه تو همونی که می گفتی تو قلبم مال تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه
 |
 درخودماندگی (اوتیسم) چیست؟

درخودماندگی (اوتیسم) چیست؟
What is autism?

هر چند که اوتیسم برای اولین بار در سال 1943 تشخیص داده شده است ولی هنوز نیز یک ناتوانی نسبتا ناشناخته است. با این وجود تخمین زده می شود که اختلالات طیف اوتیستی بر زندگی بیش از پانصد هزار خانواده در بریتانیا تاثیر گذاشته اند.

کسانی که به اوتیسم مبتلا هستند مانند کسانی که فلج مغزی دارند (cerebral palsy) از ناتوانی جسمی رنج نمی برند؛ آنها احتیاج به صندلی چرخدار ندارند و در ظاهر مانند هر فرد دیگری که چنین معلولیتی ندارد به نظر می رسند. با توجه به این طبیعت نامرئی این معلولیت آگاهی و درک این وضعیت کار دشوارتری است.

"از آنجا که یک کودک اوتیست در ظاهر مانند کودکان دیگر است بقیه فکر می کنند که رفتار متفاوت او به این علت است که او بچه شیطانی است و یا اولیای وی نمی توانند کنترل اش کنند. افراد غریبه معمولا این ملاحظه را درباره چنین کودکی ابراز می کنند."

کسی که از یک کودک اوتیستی نگهداری می کند

اوتیسم چیست؟

اوتیسم یک معلولیت رشدی دائمی است که بر نحوه ای که یک نفر با افراد پیرامون خود ارتباط می گیرد یا با آنها وارد رابطه می شود، تاثیر می گذارد. کودکان و بزرگسالانی که اوتیست هستند برای ایجاد یک رابطه قابل فهم با دیگران مشکل دارند. توانایی آنها برای ایجاد دوستی معمولا به اندازه قابلیت آنها برای فهم ابرازات عاطفی دیگران محدود است.

کسانی که مبتلا به اوتیسم هستند اغلب از ناتوانی های دیگری هم رنج می برند که مربوط به یادگیری است و به همراه اوتیسم در فرد پیدا می شوند ولی هر فردی با چنین شرایطی در سطح معینی در فهم جهان پیرامون خود دشواری دارد.

علاوه بر این وضعیت، شکل دیگری از اوتیسم وجود دارد که به آن سیندروم اسپرگر می گویند و اغلب درباره کسانی گفته می شود که کارکرد این معلولیت در آنها در سطح بالای طیف اوتیسم قرار دارد. برای کسب اطلاعات بیشتر در این باره به «جزوه سیندروم اسپرگر چیست؟» رجوع کنید.

"واقعیت برای یک فرد اوتیست یک مجموعه شرایط مغشوش و بهم ریخته از وقایع، افراد، محلات، اصوات و تصاویر است. برای چنین فردی به نظر نمی رسد که مرز، مفهوم یا نظم روشنی برای چیزی وجود داشته باشد. بخش قابل ملاحظه ای از زندگی من صرف این می شود که سعی کنم الگویی که پشت هر چیز است را دریابم."

یک فرد اوتیست

خصوصیات اوتیسم چه هستند؟

افرادی که مبتلا به اوتیسم هستند اغلب در سه زمینه با مشکل مواجه هستند؛ این مشکلات موسوم به «اختلال سه وجهی» (‘triad impairment’) هستند.

  • مراوده اجتماعی (دشواری در ایجاد روابط اجتماعی، بعنوان مثال منزوی از دیگران و یا بی تفاوت نسبت به آنان بودند).
  • ارتباط اجتماعی (دشواری در ابجاد ارتباط لفظی و غیر لفظی، بعنوان مثال اینکه بطور کامل مفهوم حرکات و اشارات، حالات صورت و لحن صحبت دیگران را نفهمیدن).
  • تخیل (دشواری در یادگیری بازی هایی که چند نفر در آنها درگیر هستند و یا باید از قدرت تخیل برای فهم آنها استفاده کرد، بعنوان مثال محدودیت در فعالیت هایی که به قدرت تخیل فرد مربوط می شوند، یا اینکه احتمالا آنها را فقط بطور خشک و مکرر تقلید کردند).

علاوه بر این اختلال سه وجهی، رفتار تکراری و مقاومت در مقابل تغییر روال کار و زندگی نیز جزو خصوصیات فرد اوتیستی است.

چه چیزی عامل اوتیسم است؟

علت یا علائم دقیق اوتیسم هنوز ناشناخته هستند ولی تحقیقات نشان داده است که عوامل ژنتیک در این باره مهم هستند. همینطور تحقیقات نشان داده است که اوتیسم به یک رشته شرایطی مربوط است که بر رشد مغز تاثیر می گذارند و در قبل، حین و یا در فاصله کوتاهی بعد از تولد رخ می دهند.

تشخیص

هر چه زودتر اوتیسم در فرد تشخیص داده شود به همان اندازه شانس اینکه آن فرد کمک و حمایت مناسب را دریافت کند بیشتر خواهد شد.

آیا به افراد اوتیستی می توان کمک کرد؟

آموزش و پرورش ویژه و یا حمایت با برنامه واقعا می تواند در زندگی فردی که اوتیست است تاثیر بگذارد و به او کمک کند تا توانایی های خود را به حداکثر ممکن رشد داه و بیشترین قابلیت های دوره بلوغ خود را بدست آورند.

«انجمن سراسری درخودماندگی» (National Autistic Society)

«انجمن سراسری درخودماندگی» که در سال 1962 تاسیس شده است اکنون به مهمترین نهاد بریتانیا برای کمک به افراد اوتیست و کسانی که از آنها مراقبت می کنند تبدیل شده، بانی ابتکارات ملی و بین المللی در این زمینه است و تریبون مهمی برای انعکاس خواست آنهاست. این نهاد در عرصه های مختلفی کار می کند تا افراد اوتیستی بتوانند تا آنجا که مقدور است زندگی مستقلی داشته باشند.

امروزه «انجمن سراسری درخودماندگی»:

  • مراکز آموزشی و کمک به بزرگسالان دایر کرده است
  • به شهرداری های محلی برای تامین مراکز ویژه خودشان در این زمینه کمک می کند
  • یک رشته کتابها و جزوات منتشر می کند
  • از کتابخانه ای برخوردار است که اولیاء و محققان می تواند با گرفتن وقت قبلی از آن استفاده کنند
  • یک خط تلفنی برای کمک به اولیایی که فرزندان اوتیستی دارند، کسانی که از آنها نگهداری می کنند و افرادی که به اشکال مختلف اوتیسم مبتلا هستند، برقرار کرده است
  • کنفرانس ها و برنامه های تعلیماتی سازمان می دهد
  • فعالیت داوطلبان را در سطح کشوری هماهنگ می کند به نحوی که اولیاء بتواند با یکدیگر وارد روابط دوستانه شوند
  • معاینات ویژه و خدمات ارزیابی عرضه می کند
  • تحقیق درباره علل اوتیسم را تشویق می کند
  • از گروه های محلی و خانواده ها در سراسر کشور حمایت می کند
  • آگاهی در این باره را ارتقاء داده و به درک بهتر از اوتیسم کمک می کند
  • با افراد متخصص و نهادهایی که در زمینه اوتیسم کار می کنند مشاوره می کند
  • برای تایید کیفیت برنامه های آموزشی و خدمات نگهداری ویژه اوتیسم استوارنامه صادر می کند
  • نهاد Prospects را دایر کرده است که به بزرگسالانی که به اختلال اوتیستی مبتلا هستند و دنبال اشتغال می گردند کمک می کند.

 

|+| نوشته شده توسط مجید سلطانی در پنجشنبه سی ام آذر 1385
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن رو در و دیوار خونه گرد تنهای بپاشن تو همونی که می گفتی تو دنیا هیشکی مثل من پیدا نمیشه تو همونی که می گفتی تو قلبم مال تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه
 |
 حاملگی اکتوپیک

حاملگی اکتوپیک
Ectopic Pregnancy

حاملگی اکتوپیک وضعیت رایج و مخاطره آمیزی است که از صد مورد حاملگی در یکی پیش می آید. این وضعیت وقتی رخ می دهد که تخمک در خارج از محفظه رحم بارور شود. هر چه از زمان حاملگی می گذرد این وضعیت باعث درد و خون ریزی می شود. اگر این وضعیت بطور سریع درمان نشود منجر به پارگی لوله ای می شود که تخمدان را به رحم وصل می کند و باعث خونریزی داخلی در ناحیه شکم می شود که بطریق اولی می تواند باعث از کار افتادن قلب زن حامله و مرگ او شود.

علل حاملگی اکتوپیک چه هستند؟

تخم بارور شده معمولا 4 تا 5 روز طول می کشد تا مسیر لوله ای که تخمدان را به محوطه رحم وصل می کند طی کند و در آنجا 6 تا 7 روز بعد از بارور شدن کاشته می شود. معمول ترین علت حاملگی اکتوپیک صدمه به لوله فالوپ است که باعث مسدود و یا باریک شدن آن می شود. ممکن است مشکلی هم در دیواره این لوله وجود داشته باشد، بطور معمول باید منقبض شده و تخمک را به طرف رحم هل دهد. شرایطی مانند آپاندیس و عفونت لگن خاصره ممکن است با ایجاد پیچ و یا بهم آمیختگی لوله فالوپ به آن صدمه بزنند و بدین طریق عبور تخمک از آن را به تاخیر انداخته و باعث کاشتن آن در خود لوله فالوپ شوند. البته در بسیاری موارد کاشته شدن تخمک در لوله فالوپ رخ نمی دهد.

عواقب محتمل آن چیست؟

در بسیاری موارد حاملگی اکتوپیک به سرعت از بین رفته و تخمک جذب می شود پیش از اینکه باعث شود که یک دوره قاعدگی رخ ندهد و بعد از عوارض جزیی یا علائمی از درد و خونریزی. در چنین مواردی حاملگی اکتوپیک به ندرت تشخیص داده می شود و این طور به نظر می رسد که یک سقط معمولی رخ داده است. در چنین شرایطی احتیاج به کار خاصی نیست.

اگر تخمک اکتوپیک از بین نرود، در آنصورت دیواره نازک لوله فالوپ کشیده می شود و باعث درد در ناحیه تحتاتی شکم می شود. ممکن است تا این زمان دیگر قدری خونریزی از ناحیه واژن نیز رخ دهد. در اثر رشد این حاملگی، لوله فالوپ ممکن است پاره شود و در نتیجه خونریزی شدید در ناحیه شکم رخ داده و باعث درد و غش بشود.

قبل از اینکه این وضعیت رخ دهد، حاملگی اکتوپیک از طریق تست خون قابل تشخیص است زیرا نشان می دهد که میزان هورمونهای عادی دوره حاملگی به اندازه کافی افزایش نمی یابند.

عوارض آن چیست؟

هر زنی که از نظر جنسی فعالی است و در سنی است که می تواند حامله شود و دچار درد در ناحیه شکم شده ممکن است مشکوک به داشتن حاملگی اکتوپیک شود مگر اینکه عکس آن اثبات شود. درد ممکن است به آرامی شروع شده باشد و ممکن است خونریزی از ناحیه واژن رخ داده یا نداده باشد. در بیشترین موارد این نوع حاملگی یکی از عوارض زیر در بین هفته 4 تا 10 دوره حاملگی وجود دارند:

  • درد یک طرف ناحیه شکم

این درد ممکن است مداوم و شدید باشدولی در آن سمتی از شکم که حاملگی اکتوپیک رخ داده نباشد.

  • درد بالای ناحیه شانه

این ممکن است بعلت خونریزی داخلی که دایافراگم را تحریک کرده است رخ دهد.

  • تست حاملگی

ممکن است نتیجه این تست مثبت باشد ولی نه در همه شرایط. بعضی مواقع آزمایشات خونی ویژه برای تایید این وضعیت لازم هستند.

  • خونریزی غیر طبیعی

زنی که این وضعیت را تجربه می کند ممکن است خود نداند که حامله است هر چند ممکن است در حال تجربه یک دوره غیر معمولی باشد. او ممکن است یک کویل در رحم خود نصب کرده باشد. خونریزی ممکن است شدیدتر یا خفیف تر از معمول و طولانی تر باشد. برخلاف دوره قاعدگی، این خونریزی سیاه تر و روانتر است و بعضی اوقات می توان آن را شبیه "آب آلو" توصیف کرد.

  • دوره قاعدگی که رخ نداده و یا به تاخیر افتاده است

وضعیت حاملگی ممکن است احساس شود و علائم حاملگی تجربه شود مانند حالت تهوع، درد سینه و شکم برآمده ولی بدون آنکه خونریزی رخ دهد.

  • مشکلات مثانه و روده

احساس درد موقع جابجایی روده ها و یا توالت رفتن

  • غش کردن

ممکن است فرد احساس سرگیجه یا ضعف کند و در بسیاری اوقات این حالت با حس اینکه در بدن چیزی بشدت خراب کار می کند همراه است. علائم دیگری که ممکن است رخ دهند رنگ باختگی، افزایش ضربان نبض، حس بیماری، اسهال و پایین آمدن فشار خون هستند.

چگونه باید از پس آن برآمد؟

اگر شک به داشتن حاملگی اکتوپیک می کنید باید به بیمارستان بروید. در آنجا باید سونوگرافی و تست حاملگی صورت گیرد. اگر سونوگرافی رحم خالی را نشان بدهد ولی نتیجه تست حاملگی مثبت باشد در آنصورت امکان حاملگی اکتوپیک وجود دارد هرچند که ممکن است این حاملگی در مراحل اولیه باشد و یا سقط رخ داده باشد. بهترین نوع سونوگرافی از طریق شیاف نیشتر سونوگرافی در واژن صورت می گیرد، هر چند که همیشه این نوع سونوگرافی هم نمی تواند حاملگی اکتوپیک را تشخیص دهد. اگر زنی که تحت معاینه است از وضع مزاجی خوبی برخوردار است و درد شدید احساس نمی کند، در آنصورت ممکن است وضعیت او را بتوان با انجام آزمایش هورمونی خون که بطور مکرر طی دو تا سه روز انجام می شود بررسی کرد تا دریافت که آیا حاملگی اکتوپیک رخ داده یا نه. اگر احتمال قوی داده می شود که حاملگی اکتوپیک ممکن است رخ داده باشد و یا وضعیت جسمی زن وخیم شود در آنصورت با استفاده از تکنیکی بنام لاپروسکوپی می توان درون لوله فالوپ را بررسی کرد. اگر نتیجه این معاینه قطعی باشد در آنصورت باید از طریق جراحی در ناحیه شکم نطفه اکتوپیک را در آورد و با تزریق خون، آن خونی را که از دست رفته است جبران کرد.

اگر بتوان این نوع حاملگی را در مراحل اولیه تشخیص داد یعنی قبل از اینکه لوله فالوپ بترکد و امکانات لازم نیز در دسترس باشند در آنصورت می توان با معالجه محدودتری آن را برطرف کرد. جراحی میکروسکوپی (keyhole surgery) و یا استفاده از دارو برای درمان امکان بهبودی سریعتر را فراهم کرده و ممکن است شانس باروری زن در آینده را نیز تقویت کند. به یاد داشته باشید که حاملگی اکتوپیک همیشه سقط می شود. این نوع معالجه برای این است که کمترین صدمه به زن حامله وارد شود.

  • قبل از ترکیدن لوله فالوپ، جراح ممکن است بتواند با استفاده از لاپروسکوپی این لوله را ببرد و حاملگی را سقط کند بدون آنکه به آن صدمه ای وارد شود.
  • متناوبا، می توان از دارویی بنام متوترکسات که حاملگی را سقط می کند استفاده کرد. هم می توان این دارو را با کمک سونوگرافی و یا لاپروسکوپی مستقیما در خود ناحیه اکتوپیک تزریق کرد و هم می توان آن را در ماهیچه تزریق کرد تا جریان خون آن را به این ناحیه برساند و لذا از ایجاد صدمه به لوله فالوپ جلوگیری کرد.

طبیعی است که انجام این نوع درمان های جدید در گرو داشتن جراح متخصص، وسایل سونوگرافی خوب و امکانات آزمایشگاهی موثر است. همینطور بخاطر اینکه خود این نوع درمانها فعلا در جریان تحقیق و بررسی هستند، بطور وسیع در دسترس نیستند.

چه کسی در معرض این خطر است؟

هر زنی که از نظر جنسی فعال است و در سنی است که می تواند حامله شود می تواند در معرض حاملگی اکتوپیک قرار گیرد. با این وجود اگر که شرایط زیر درباره شما صدق کنند احتمال رخ دادن آن بیشتر خواهد شد:

  • بیماری تورم لگن خاصره(Pelvic inflammatory disease)

اگر قبلا سابقه درد لگن خاصره بعلت عفونت لوله فالوپ داشتید (بعنوان مثال از طریق کلامیدیا تراکتوماتیس – که رایج ترین عفونت مقاربتی است که عوارض هم ندارد).

  • اندومتریوسیس (Endometriosis)

هر گونه جراحی قبلی در ناحیه شکم مانند جراحی سزارین، برداشتن آپاندیس و یا سقط حاملگی اکتوپیک در گذشته.

  • نصب کویل در رحم (IUCD)

کویل باعث می شود که حاملگی در رحم رخ ندهد ولی اثر آن برای جلوگیری از حاملگی در لوله فالوپ بسیار کمتر است.

  • اگر شما از آن نوع قرص ضدحاملگی استفاده می کنید که فقط حاوی پروجسترون است

قرص های ضد حاملگی که فقط حاوی پروجسترون هستند حالت ارتجاعی لوله فالوپ را تغییر می دهند و تا حد معینی با افزایش در نرخ وقوع حاملگی اکتوپیک مربوط شده اند.

آیا حاملگی در آینده ممکن است؟

اگر یکی از لوله های فالوپ بترکد و یا برداشته شود در آنصورت هنوز یک زن می تواند مانند گذشته تولید تخمک گذاری کند ولی احتمال حاملگی او به 50 درصد کاهش یافته است.

امکان وقوع مجدد حاملگی اکتوپیک بین 7 تا 10 درصد است و این بسته به نوع جراحی است که استفاده شده و میزان صدمه ای که به مابقی لوله (های) فالوپ وارد آمده است. وقتی که یکی از لوله های فالوپ صدمه ببیند (بعنوان مثال بعلت گرفتگی) احتمال بیشتری وجود دارد که لوله دیگر فالوپ نیز صدمه ببیند. این نه فقط به این معناست که امکان بارور شدن کمتر از معمول خواهد شد بلکه به این معناست که امکان وقوع یک حاملگی اکتوپیک دیگر بیشتر هم شده است. در مواردی که حاملگی اکتوپیک به وجود کویل در رحم مربوط می شده است، برداشتن آن به نظر نمی رسد که احتمال وقوع یک حاملگی اکتوپیک در آینده را بیشتر کند.

در حاملگی بعدی چه باید بکنم؟

در همه مواردی که زنی قبلا حاملگی اکتوپیک داشته است به محض اینکه احساس کرد که دوباره ممکن است حامله باشد باید با دکتر خود مشورت کند تا وضعیت او مورد پیگیری قرار گیرد. همینطور اگر چنین زنی متوجه شد که دوره قاعدگی او به تاخیر افتاده است، یا خونریزی قاعدگی او با حالت عادی متفاوت است و یا در ناحیه شکم درد غیر طبیعی وجود دارد، او باید بخواهد که مورد معاینه قرار گیرد و به دکتری که این کار را می کند یادآوری کند که قبلا حاملگی اکتوپیک داشته است.

احساسات خودتان

حاملگی اکتوپیک می تواند یک تجربه نابودکننده باشد: شما ممکن است دارید دوره نقاهت بعد از یک عمل جراحی اساسی را می گذرانید؛ با از دست دادن نوزاد و حتی در مواردی بخشی از سیستم زایمان تان باید کنار بیایید؛ و همه اینها در شرایطی است که حتی نمی دانستید در وهله اول حامله بودید.

احساسات شما در هفته ها و ماههای بعد از این وضعیت ممکن است بطور قابل ملاحظه ای تغییر کند. شما ممکن است از اینکه دیگر درد ندارید احساس راحتی عمیق بکنید و از اینکه زنده مانده اید هم بسیار راضی باشید ولی در عین حال از اینکه نوزادتان را از دست داده اید بسیار غمناک باشید. ممکن است شما در وضعیتی بودید که باید بسرعت به اطاق عمل می بردن تان بدون آنکه وقت کافی برای انطباق روحی شما با این وضعیت وجود داشته باشد. بسیاری از آنچه اتفاق افتاده خارج از کنترل تان بوده است و این شما را در حالت شوک باقی گذاشته است.

اگر دلیل روشن پزشکی وجود نداشته باشد طبیعی است که شما سعی کنید دلیلی برای این وضعیت پیدا کنید وحتی خودتان را مسئول آن بدانید. هر چند این موضوع قابل درک است ولی مهم است متوجه باشید که شما علت این وضعیت نبودید.

ختم سریع حاملگی شما وضعیت هورمون های تان را بهم ریخته است و این ممکن است شما را افسرده و ضربه پذیر بکند.

تنش و برهم خوردگی زندگی خانوادگی در نتیجه ختم سریع یک حاملگی که اغلب همراه است با ضرورت گذراندن دوره ای برای بهبود یافتن از یک عمل جراحی اساسی، براحتی قابل تصور است.

احساسات همسر تان

عکس العمل عاطفی به یک حاملگی اکتوپیک ممکن است تنش زیادی بر روی یک رابطه بوجود آورد. این تجربه ممکن است شما و همسرتان را به هم نزدیک کند ولی د رعین حال همسرتان ممکن است احساسات شما را درک نکند و یا نتواند شما را به نحوی حمایت کند.

بسیاری از مردها در ابراز احساسات خود دشواری دارند و ممکن است در کمک کردن دچار عجز شوند ولی به یاد داشته باشید که او نیز ممکن است دردمند باشد. بی شک بهبودی شما موضوع اصلی مورد توجه همسرتان است از اینرو او ممکن است فکر کند که خودش را قوی نشان دهد و احساسات اش را در خودش نگه دارد. ولی در جامعه معاصر اکنون دیگر این امر پذیرفته شده است که هر کس، چه مرد و چه زن، باید بتواند احساسات خود را ابراز کند و شما نیز باید همسرتان را تشویق کنید که آنچه را واقعا احساس می کند نشان دهد و غم اش را ابراز کند.

آینده

قبل از اینکه سعی کنید دوباره حامله شوید به خودتان اجازه بدهید که هم از نظر جسمی و هم عاطفی بهبودی خود را بازیابید. دکترها معمولا به شما توصیه می کنند که حداقل سه ماه صبر کنید تا بدن تان التیام پیدا کند. احساسات زنان با هم بسیار فرق می کند. برخی از زنان می خواهند که بلافاصله دوباره حامله شوند حال آنکه برخی دیگر از فکر اینکه دوباره حامله شوند و نتوانند بر تنش و دلواپسی آن غالب شوند، وحشت دارند.

مهم است به یاد داشته باشید که هر چقدر هم که چشم انداز یک حاملگی اکتوپیک دیگر تکان دهنده باشد، ولی شما اکنون احتمال بسیار بیشتری دارید که یک حاملگی سالم و طبیعی داشته باشید.

 

|+| نوشته شده توسط مجید سلطانی در پنجشنبه سی ام آذر 1385
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن رو در و دیوار خونه گرد تنهای بپاشن تو همونی که می گفتی تو دنیا هیشکی مثل من پیدا نمیشه تو همونی که می گفتی تو قلبم مال تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه
 |
 تنش های بعد بیماری

تنش پس از آسیب
Post Traumatic Stress

راهنمایی برای خودیاری

A Self Help Guide

اینها افکار و احساسات دو نفر هستند که وقایع آسیب زا تجربه کرده اند.

" احساس بدی دارم، بسیار بی قرار و زودرنج شده ام. من اصلا این جوری نبودم. تصادف ماشین شش ماه پیش رخ داد ولی من هنوز در ماشین احساس ایمنی نمی کنم. چنان احساس ترس دارم که هر وقت بتوانم از مسافرت کردن خودداری می کنم. تصاویر حادثه به ذهنم برمی گردندند، و از ذهنم دور نمی شوند و حتی در شب خواب دیدنهای من بیشتر کابوس است که در آن صحنه های تصادف بطور مکرر تکرار می شوند ... من کاملا از این وضعیت خسته شده ام ..."

"همه تصویر من از زندگی عوض شده است، من دائم دارم فکر می کنم که چرا این وضعیت باید برای ما رخ بدهد؟ من از این بابت احساس گناه می کنم که فکر می کنم من می توانستم برای نجات دوستم که مرده کار بیشتری بکنم. من این تجربه را بطور منظم احساس می کنم، من دائم فکر می کنم "اگر فقط من این کار را کرده بودم"، "یا اگر آن کار را کرده بودم" ... من غمگین هستم و برخی اوقات افسرده ام ... من نمی توانم احساس راحتی بکنم و دائم ترس دارم، فکر می کنم ممکن بود بمیرم ... نمی توانم درباره آینده فکر کنم ...، احساس عجز می کنم ..."

اگر شما یک تجربه آسیب زا داشته اید ممکن است احساسات مشابه بالا داشته باشید.

این جزوه که توسط روانشناسان نوشته شده با این هدف تهیه شده که به شما کمک کند این عکس العمل ها را درک کنید و همینطور از راهنمایی های عملی آن برای برخورد به این حالات نیز استفاده کنید.

یک واقعه آسیب زا (traumatic incident)چیست؟

یک واقعه آسیب زا (traumatic incident) چیزی است که خارج از حدود وقایع روزمره رخ می دهد و برای هر کسی بسیار اضطراب آمیز است.

چیزهای زیادی ممکن است چنین تاثیری داشته باشند. یک آتش سوزی، یک حادثه، یک دزدی یا سرقت، یک حمله، یا شاهد یک واقعه آسیب زا بودن مانند مرگ می تواند این تاثیر را داشته باشد. این واقعه می تواند در مقیاس وسیع رخ داهده باشد و افراد زیادی را شامل شده باشد یا می تواند یک واقعه شخصی محدود به خودتان، دوستان تان و اعضای خانواده تان باشد.

افراد پس از یک واقعه آسیب زا چه عکس العملی نشان می دهند؟

در پائین شرح برخی از عکس العمل هایی آمده است که ممکن است پس از یک واقعه آسیب زا تجربه کنید. بطور کلی، عکس العمل افراد به یکی از سه گروه زیر تعلق دارد:

  • تجربه مجدد واقعه در ذهن شان.
  • اجتناب از چیزهایی که با واقعه تداعی می شوند.
  • بیش از معمول احساس تنش، زودرنجی و هشیاری کردن.
  • احساس افسردگی و یا گریه کردن.

ممکن است برایتان مفید باشد اگر چک کنید که آیا هیچیک از این عوارض را تجربه می کنید یا نه.

تجربه مجدد واقعه در ذهن تان

  • باز آمدن تصاویر یا مناظر ناخواسته واقعه به ذهن تان (که اغلب به آنها بازگشت به گذشته یا فلش بک می گویند).
  • داشتن کابوس درباره واقعه و یا چیزهایی که از آنها وحشت دارید.
  • احساس این که واقعه دوباره رخ می دهد و برخوردار شدن از احساساتی که واقعه را برایتان مجددا زنده می کند.
  • احساس ناراحتی بسیار کردن از قرار گرفتن در شرایط مشابه و یا برخوردار شدن از احساساتی که شما را به یاد واقعه می اندازد.
  • عکس العمل فیزیکی ناراحت کننده تجربه کردن، مانند بالا رفتن ضربان قلب، سرگیجه گرفتن، و غیره وقتی که با خاطرات واقعه آسیب زا مواجه می شوید و یا در شرایطی قرار می گیرید که آن را به یادتان می اندازد.

اجتناب کردن از چیزهایی که به واقعه آسیب زا مربوط هستند و یا احساس بی حسی (numbing)کردند.

  • سعی به اجتناب کردن از یادآوری افکار، احساسات و گفتگوهایی که درباره واقعه هستند.
  • اجتناب کردن از فعالیت ها، جاها و افرادی که شما را به یاد واقعه می اندازد.
  • ناتوانی در به یادآوردن چیزهایی که مربوط به واقعه می شوند.
  • از دست دادن علاقه به زندگی، احساس جدایی از دیگران کردن و یا از احساسات عادی برخوردار نبودن.
  • برخورداری از این احساس که یک زندگی طبیعی ندارید – ممکن است احساس بکنید که بیش از حد زندگی کردید.

بیش از حد احساس تنش و تند مزاجی کردن

  • احساس خشم و تند مزاجی کردن
  • توانایی تمرکز را از دست دادن
  • برای خوابیدن با دشواری مواجه شدن
  • بیش از حد گوش به زنگ بودن و یکه خوردن

عکس العمل های تنش پس از آسیب به چهار نحوه مختلف می تواند بر ما اثر بگذارد:

  • نحوه ای که احساس می کنیم
  • نحوه ای که فکر می کنیم
  • نحوه ای که بدن مان کار می کند
  • نحوه ای که رفتار می کنیم

ممکن است با قرار دادن یک ضربدر در کنار عوارضی که بطور منظم در رابطه با هر کدام از موارد فوق تجربه می کنید بتوانید بهتر احساسات خود را درک کنید:

چه احساساتی دارید؟

  • مضطرب، عصبی، دلواپس، ترسیده.
  • این احساس که چیزی بسیار ناراحت کننده قرار است رخ دهد.
  • پر از تنش، بی صبر، تند مزاج، بی قرار.
  • غیرواقعی، عجیب، لرزان، منفصل.
  • افسرده.

بر سر بدن تان چه آمده است؟

  • قلب تان به سرعت می زند و تپش دارد.
  • سینه تان احساس گرفتگی دارد.
  • احساس خستگی / فرسودگی می کنید.
  • بدن تان درد می کند.
  • احساس سرگیجگی و پوچی می کنید.
  • احساس دست پاچگی می کنید.
  • احساس افسردگی، پژمردگی و گم شدن می کنید.
  • احساس عصبانیت می کنید.
  • گریه می کنید.

چه افکاری در سر دارید؟

  • بطور منظم نگران هستید.
  • نمی توانید تمرکز کنید.
  • بازگشت به گذشته تجربه می کنید یعنی تصاویر واقعه آسیب زا به ذهن تان برمی گردد.
  • خودتان را مسئول بخشی یا تمام واقعه می دانید.
  • فکر می کنید واقعه دوباره رخ خواهد داد.
  • در تصمیم گرفتن ناتوان هستید.
  • احساس تاسف، شرمندگی و تلخی می کنید.
  • افکار به سرعت در سرتان می آیند و می روند.
  • احساس بی قراری و هیجان دارید.
  • معده تان شدیدا بی قرار است.
  • مشکل خوابیدن دارید و یا کابوس می بینید.
  • به سرعت یکه می خورید.

چه می کنید؟

  • بطور منظم بالا و پائین می روید.
  • از چیزهایی که شما را به یاد واقعه می اندازد اجتناب می کنید.
  • نمی توانید بنشینید یا آرام بگیرید.
  • از دیگران اجتناب می کنید.
  • از تنها ماندن اجتناب می کنید.
  • تند مزاج و کج خلق هستید.
  • روابط تان با دیگران را بهم می زنید.
  • بیش از گذشته مشروب می خورید یا سیگار می کشید.
  • بیش از حد به دیگران وابسته هستید.

افکاری که معمولا به ذهن تان می آید

"تقصیر من بود".

"بیش از این دیگر تحمل اش را ندارم".

"به زودی سکته قلبی خواهم کرد".

"بر همه زندگی ام تاثیر گذاشته".

"نمی توانم از پس اش برآیم".

"به همین زودی دیگر غش می کنم".

"چرا باید برای من رخ بدهد؟".

"دیگر نمی توانم حکمت آن را بفهم".

چرا ما با این شدت نسبت به واقعه آسیب زا عکس العمل نشان می دهیم؟

تلاش متعددی درباره این وجود دارد که چرا یک واقعه آسیب زا به این شدت بر ما تاثیرات عاطفی می گذارد.

اولا، چنین واقعه ای اغلب باورهای اساسی که ما درباره زندگی داریم را بر هم می زند: اینکه زندگی نسبتا امن و مطمئن است، که زندگی برای ما یک شکل، معنا وهدف ویژه دارد. ممکن است که تصوری که ما از خودمان داریم نیز برهم بخورد، ممکن است ما در شرایط بحرانی به نحوی مغایر با آنچه که از خود انتظار داشیم یا مایل بودیم رفتار کنیم، عمل کرده ایم.

ثانیا، واقعه آسیب زا معمولا به یک باره و بدون اطلاع قبلی رخ می دهد. ما وقتی برای تنظیم کردن خود با این تجربه جدید نداریم. این اغلب در خارج از حد طبیعی تجربه ما قرار می گیرد و ما با وضعیتی مواجه می شویم که نمی دانیم در مقابل آن چه باید بکنیم. شما ممکن است احساس کرده باشید که قرار است بمیرید، کسانی که اطراف شما بودند ممکن است مرده باشند، و شما در حالت شوک بسر می برید. در مقابل چنین خطری ذهن ما خاطره واقعه را بطور قوی در خود نگه می دارد، احتمالا بعنوان یک عکس العمل طبیعی برای حفظ نفس به این اعتبار که قوت خاطره عاملی شود که ما هرگز در چنین وضعیتی قرار نگیریم. ماحصل این وضعیت این خواهد شد که فرد عکس العمل های پس از واقعه آسیب زا را تجربه خواهد کرد که فوقا شرح داده شد.

برای فائق آمدن به عوارض واقعه آسیب زا چه می توانم برای کمک به خود انجام دهم؟

مهم است متوجه باشید که عکس العمل هایی که شما پس از یک واقعه آسیب زا تجربه می کنید بسیار عادی هستند. اینها نشانه "ضعف" و یا "دیوانه شدن" نیستند. توصیه های زیر ممکن است به شما کنند که بتوانید بر عکس العمل های پس از واقعه آسیب زا فائق آیید. چیزهایی که ما برایتان توصیف می کنیم و ممکن است کمک کنند به این قرارند:

  • فهمیدن واقعه ای که رخ داده
  • از پس فلش بک و کابوس ها برآمدن
  • بر تنش، تحریک پذیری و عصبانیت فائق آمدن
  • بر اجتناب کردن فائق آمدن
  • بر افسردگی فائق آمدن

1- فهمیدن واقعه ای که رخ داده

سعی کنید تا آنجا که می توانید دریابید که واقعا چه رخ داده است. این به شما اجازه می دهد که بتوانید اجزای تصویر واقعه را کنار هم بگذارید و آن را با روشنی بیشتری درک کنید. این به بهبودی شما کمک خواهد کرد.

اگر کسان دیگری در واقعه درگیر بودند با آنها صحبت کنید و نظرشان را درباره آن بپرسید. قربانیان دیگر واقعه، و همینطور مددکاران خدمات کمک رسانی، یا عابرانی که واقعه را دیدند همه ممکن است کسانی باشند که بتوانند به شما بر کسب یک تصویر جامع تر از آنچه رخ داده کمک کنند. خدمات کمک رسانی معمولا با رغبت به شما در این زمینه کمک می کنند.

همینطور ممکن است مفید باشد که با دیگران واقعه را مرور کنید. ممکن است احساس کنید که واقعه همه دید شما از زندگی را عوض کرده است، از اینرو مفید است که سعی کنید و برای خود روشن کنید که اکنون چه احساسی دارید و صحبت کردن در این مورد می تواند موثر باشد.

برخی افراد با دوست شان یا با یکی از اعضای خانواده و یا همسرشان صحبت می کنند، دیگران ممکن است به دکترشان برای مشاوره متوسل شوند. برخی افراد با نوشتن تجارب شان به خود کمک می کنند.

سعی کنید چند دقیقه وقت بگذارید و درباره روش هایی فکر کنید که ممکن است به شما کمک کند تا درک بهتری از آنچه برایتان اتفاق افتاده است بدست آورید. سعی کنید چند ایده را بر روی کاغذ بیاورید:

  • افرادی که باید با آنها صحبت کنید تا اطلاعات بیشتری درباره واقعه بدست آورید.
  • افرادی که با آنها باید واقعه را مرور کنید.

کارهایی که خودتان باید انجام دهید، مانند نوشتن تجارب تان.

2- فلش بک و کابوس ها

بسیاری از افراد سعی می کنند که تجربه یک واقعه آسیب زا را با فکر نکردن درباره آن پشت سر بگذارند. هر چند که ممکن است چنین کاری طبیعی به نظر برسد ولی همیشه به رفع مشکل کمک نخواهد کرد. افراد ممکن است دریابند که آنها کماکان توسط تصاویر ناخواسته و سرزده واقعه در ذهن شان (فلش بک) و کابوس های نامطبوع درباره آن مضطرب می شوند.

یکی از بهترین روش هایی که برای کاهش این گونه فلش بک و کابوس ها یافت شده این است که هر روز زمانی را برای مرور و بازبینی خاطرات نامطبوع و کابوس های مربوط به چنین واقعه ای کنار گذاشت.

بسیاری افراد دریافته اند که اگر هر روز 20 دقیقه را برای این کنار بگذارند که بتوانند به آرامی درباره یک واقعه آسیب زا فکرکنند، یا درباره آن صحبت کرده و یا ملاحظات خود در این باره را بر روی کاغذ بیاورند، باعث می شود که فلش بک های ناخواسته و کابوس ها به تدریج از قدرت کمتری برخوردار شوند و موارد تکرار آنها کمتر شود. اگر شما از کابوس رنج می برید، درآنصورت انجام چنین کاری قبل از خوابیدن ممکن است مفید باشد.

چنین روالی باعث می شود که شما بتوانید بر چنین افکاری غلبه کنید تا اینکه آنها بتوانند مزاحم شما شوند. وقتی دارید واقعه ای را مرور می کنید مهم است که سعی کنید بر برخی از جوانب مثبت وضعیت جاری تان تمرکز کنید.

سعی کنید این روش ها را امتحان کنید:

  • جزییات فلش بک ها و کابوس های تان را یادداشت کنید.
  • وقتی را در هر روز برای مرور آنچه رخ داده کنار بگذارید. این کار را باید در یک محیط امن و آرام انجام دهید.

درباره چیزهای مثبت مربوط به وضعیت جاری تان فکر کنید: بعنوان مثال، "من واقعه را به سر بردم و اکنون اینجا هستم"، "من از دوست خوبی برخوردارم که مرا حمایت می کند"، "من الان می توانم برای یک آینده جدید برنامه ریزی کنم".

3- بر تنش، تحریک پذیری و عصبانیت فائق آمدن

تنش، تحریک پذیری، و عصبانیت از جوانب عادی یک عکس العمل پس از یک واقعه آسیب ز ا (posttraumatic) هستند. ممکن است عوارض فیزیکی نیز مانند بی نفسی، بالا رفتن ضربان قلب، با سرعت نفس کشیدن، سرگیجی و تنش ماهیچه وجود داشته باشند. سعی کنید که به روش های زیر عوارض فیزیکی را کم کنید.

برای کم کردن عوارض فیزیکی مناسب است که "آنها را در همان نطفه" با تشخیص علایم اولیه تنش از بین ببرید.

وقتی که شما عوارض اولیه تنش را متوجه شدید درآنصورت می توانید با استفاده از روش های آرام بخش از اینکه اضطراب تان شدید شود جلوگیری کنید. برخی از افراد با ورزش کردن، یا گوش کردن به موسیقی، یا دیدن تلویزیون و یا خواندن کتاب خود را آرام می کنند.

برای دیگران دنبال کردن یک رشته تمرینات می تواند مفید باشد. برخی رفتن به کلاس های یوگا را آرام بخش می یابند و برخی دیگر شنیدن به نوارهای آرام بخش. شما می توانید نوارهای آرام بخش را از دکتر خانوادگی تان بدست آورید و همینطور یک تعداد متنوعی از چنین نوارهایی برای فروش در مغازها موجود است.

استراحت کردن مانند هر مهارت دیگری قابلیتی است که باید آن را یاد گرفت و به وقت احتیاج دارد. تمرینات زیر به شما یاد می دهند که چگونه بتوانید ماهیچه های خود را بطور کامل آرام کنید و بسیاری از افراد این تمرینات را برای کاهش سطح عمومی تنش و اضطراب مفید می یابند.

آرامش کامل ماهیچه – مفید است که شما بدوا دستورالعمل زیر را بخوانید و بعد سعی کنید آن را یاد بگیرید. سعی کنید محلی آرام، گرم و راحت که در آنجا کسی مزاحم تان نمی شود را انتخاب کنید. زمانی در روز را که احساس می کنید در حداکثر آرامش هستید در نظر بگیرید. دراز بکشید، سعی کنید آرام شوید و چشم های تان را ببندید. روی نفس کشیدن تان برای چند دقیقه تمرکز کنید، به آرامی و به کندی نفس بکشید: هوا را تو بدهید، و رقم دو و سه را در سر بشمارید و بعد هوا را بیرون دهید. کلمات "آرام" و "استراحت" را هنگام بیرون دادن هوا برای خودتان بگویید. تمرین آرامش شما را برای آرام کردن گروه های مختلف ماهیچه تان آماده می کند و به شما یاد می دهد که چگونه آنها را بدوا منقبض و بعد منبسط کنید. شما باید هوا را تو بدهید وقتی که ماهیچه هایتان را منقبض می کنید و هوا را بیرون دهید وقتی که آنها را منبسط می کنید. با دست های تان شروع کنید و یکی از آنها را مشت کنید. سعی کنید درباره تنشی که این کار در دست و ارش آن بوجود می آورد فکر کنید.

درباره این تنش برای چند دقیقه فکر کرده و بعد دست تان را باز کنید. سعی کنید فرق بین انبساط و انقباض ماهیچه های دست تان را متوجه شوید. شما ممکن است یک حس خارش را احساس کنید، این شروع آرام شدن ماهیچه دست تان است.

همین کار را با دست دیگرتان انجام دهید.

هر وقت سعی می کنید یک گروه از ماهیچه های تان را ارام کنید سعی کنید درباره حسی که با آرام شدن آنها بدست می آورید فکر کنید. سعی نکنید خودتان را مجبور به آرام شدن بکنید بلکه اجازه بدهید که حالت تنش تان به آرامی کم شود. سعی کنید تا آنجا که مقدور است هر کدام از ماهیچه های تان منبسط شوند. سعی کنید درباره فرقی که بین منبسط و منقبض شدن آنها احساس می کنید فکر کنید. بعد از اینکه این تمرین را با ماهیچه های دست تان انجام دادید آن را با ماهیچه های دیگرتان هم انجام دهید. هربار قدری آنها را منقبض و بعد منبسط کنید. سعی کنید درباره نحوه ای که آنها آرام می شوند دقت کنید و بعد اجازه دهید که تنش آنها کم شود.

مناسب است که سعی کنید ترتیبی که این تمرینات را برای گروه های مختلف ماهیچه های تان انجام می دهید یکسان نگه دارید:

  • دست ها – آنها را بدوا مشت و بعد منبسط کنید.
  • بازوان – آرنج تان را خم کرده و بازوی تان را منقبض کنید. انقباض بازوی تان را بویژه در قسمت فوقانی آن حس کنید. به یاد داشته باشید که این کار را برای چند ثانیه انجام داده و بعد ماهیچه تان را منبسط کنید.
  • گردن – سرتان را به عقب فشار دهید، و آن را از یک سو به سوی دیگر به آرامی بچرخانید. سعی کنید نحوه ای که انقباض در ماهیچه تان حرکت می کند را حس کنید. بعد سرتان را به جلو و در یک موقعیت راحت حرکت دهید.
  • صورت – در این جا چندین ماهیچه وجود دارد، ولی کافی است که درباره پیشانی و فک تان تمرکز کنید. بدوا ابروهای تان را به جلو به حالت اخم کردن پایین آورید. پیشانی تان را شل کنید. شما همینطور می توانید ابروهای تان را بدوا بالا برده و بعد آنها را شل کنید. حالا فک تان را منقبض کنید و متوجه فرقی شوید که با انبساط آن بوجود می آید.
  • سینه – یک نفس عمیق بکشید، آن را در سینه تان برای چند ثانیه نگه دارید، تنشی که بوجود می آید را متوجه شده و بعد ماهیچه سینه تان را منبسط کنید. اجازه دهید که تنفس تان به حالت عادی برگردد.
  • شکم – ماهیچه های شکم تان را تا آنجا که می توانید منقبض کرده و بعد آنها را منبسط کنید.
  • باسن – باسن های تان را با هم فشار دهید، و بعد آنها را شل کنید.
  • پاها –پاهای تان را دراز کرده و بعد آنها را بسوی صورتان خم کنید. این کار را با تکان دادن انگشتان پای تان به اتمام برسانید.

شما ممکن است این را مفید یابید که دوستی این دستورالعمل ها را برایتان بخواند. بیش از حد خودتان را خسته نکنید، بلکه اجازه بدهید که این حرکت ها با تپش خود رخ دهند.

برای اینکه به بهترین نحو بتوانید خود را با این تمرینات آرام کنید لازم است که:

  • هر روز آنها را انجام دهید.
  • سعی کنید این تمرینات را در موقعیت های مختلف در طول روز انجام دهید.
  • سعی کنید که بدون منقبض کردن ماهیچه های تان خود را آرام کنید.
  • سعی کنید از بخشی از این تمرینات برای کمک به آرام کردن خود در شرایط دشوار استفاده کنید، بعنوان مثال به آرامی نفس کشیدن.
  • سعی کنید که از یک روال آرامتر زندگی برخوردار شوید.

این تمرینات آرام بخش ممکن است در نوارهایی که از دکتر خانوادگی تان می توانید تهیه کنید هم موجود باشند.

به یاد داشته باشید که استراحت کردن مهارتی است که مانند هر قابلیت دیگر برای یادگرفتن آن به زمان احتیاج دارید. میزان اضطرابی که قبل و بعد از این تمرینات احساس می کنید را بر اساس شدت آن (1 برای کمترین و 10 برای شدیدترین) یادداشت کنید.