خودم و خودت

دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه ××دوباره این دل دیونه واست دلتنگه


	فـروغ فـرخـزاد فروغ بدون هیچ گونه ادعای طلبی ، خواننده ی شعر فارسی بعد از خود را ،بدهکار خود کرد ورفت.چون میوه ای کال ،بر شاخه ماند تا به به رسیدگی رسید.با مرگ ناگهانیش خدا میداند چه مایه از شعر نگغته ،به خاک سپرده شد.عمر شاعربا عمر شعرش چندان ارتباطی ندارد هر چند بی ارتباط هم نیست.گاه مثل فروغ عمر کوتاهش ،به بلندی شعرش کمک می کند و گاه بلندی عمر شاعر ، از عمرش می کاهد.او در منجلاب ابتذال پا گرفت اما روی به نرمناز نور داشت.سر برآورد و بالهای خسته را تکانی داد ،پر پرواز یافت و پر گرفت.تولدی دیگر یافت.آنگاه به ابتذال تف کرد و به مرزهای دانستن رسید.خواستن را شناخت و توانستن در انتظار او بود و میوه ی پایمردی او زلال شد ،تهی شد و آنگاه سرشار .با نگاهی شسته و عاشق سراغ شعر را گرفت و به شعر رسید.تسلیم شعر شد و شعر هم تمکین او کرد و با او شد و شعور شد ،نـور و بـور شــد،فــروغ شد... ((مــتــبــرک بـــاد نـــام او)). !!! قبر فروغ واقع در قبرستان ظهيرالدوله مي باشد . آدرس: تجريش - ميدان قدس - خيابان دربند - کوچه ظهيرالدوله - قبرستان ظهيرالدوله . بهتر است شما پنجشنبه ها از ساعت 10 الي 5 بعد از ظهر برويد ( زيرا درصد موفقيت ورود شما به قبرستان بيشتر مي شود.)!!! امشب از خواب خوش گریزانم که خیال تو خوشتر از خواب است چه ابر های سیاهی ، در انتظار روز میهمانی خورشیدند. اکنون منم که خسته ز دام فریب و مکر بار دگر به کنج قفس رو نمو ده ام بگشای در که در همه دوران خویش جز پشت میله های قفس خوش نبوده ام از بستر وصال به آغوش سرد هجر آزرده از ملامت وجدان گریختم \|+\| نوشته شده توسط مجید سلطانی در یکشنبه بیست و هشتم آبان 1385 باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن رو در و دیوار خونه گرد تنهای بپاشن تو همونی که می گفتی تو دنیا هیشکی مثل من پیدا نمیشه تو همونی که می گفتی تو قلبم مال تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه \|