RSS  

بشر همواره در تبیین مفهوم "عشق" و رازگشایی از آن کوشیده است. "کشش و جاذبه" شکل گرفته در میان زن و مرد، قدمتی به اندازه تاریخ زندگی بشر دارد.
بشر همواره در تبیین مفهوم "عشق" و رازگشایی از آن کوشیده است. "کشش و جاذبه" شکل گرفته در میان زن و مرد، قدمتی به اندازه تاریخ زندگی بشر دارد. از قدیم الایام افراد در انتخاب شریک جنسی خود دقت کرده و دوست داشتند در جفت گزینی (حتی به اکراه و زور)، بر مبنای احساسات درونی (عشق) خود عمل کنند.
عشق ذاتی "پارادوکسیکال" دارد. بسیاری از عشق‌های پرسوز و گداز، پس از "وصال" به کینه و نفرت تبدیل می‌شوند. امروزه بیشتر ازدواج‌هایی که بر پایه عشق مشترک شکل می‌گیرند پس از مدت کوتاهی به طلاق می‌انجامند. معمولا عمر زندگی مشترک کسانی که بر اساس "معیار های منطقی" و "منافع مشترک" ازدواج می‌کنند بیش از زندگی زوج‌هایی است که تنها "عشق" را دستمایه شروع زندگی قرار داده‌اند. بعد از ازدواج و فروکش کردن شعله‌های عشق، زن و مرد عاشق دیگر دلیلی برای ادامه زندگی مشترک ندارند؛ اما کسانی که براساس معیارهای منطقی ازدواج کرده‌اند، به دلیل ریشه دار بودن منافع مشترک (مانند مسائل مالی)، انگیزه بیشتری برای ادامه زندگی دارند.
عشق حالات متفاوتی دارد. به اعتقاد روانشناسان، متداول‌ترین شیوه عشق ورزی در ایران، پدیده "عشق القایی" است. این عشق برپایه "فاصله فیزیکی" بین دو جنس شکل می گیرد. همانگونه که دو آهنربای غیر همنام در صورت قرار گرفتن در فاصله مناسب،
" هنگامی که زنی با ابراز علاقه مردی رو به رو می‌شود، این اثر القایی احساس مرد است که عشق متقابل را در او شکل می‌دهد در واقع زن فارغ از "شخصیت" مرد، عاشق "عشق ورزی" او می‌شود... "



یکدیگر را جذب می کنند زن و مرد نیز هر چه به یکدیگر نزدیکتر باشند، احتمال شکل‌گیری احساس مشترک در آنها بیشتر است.
پس از ایجاد شرایط محیطی و نزدیکی بین زن و مرد، یکی از طرفین به دلایلی چون وضعیت روحی و روانی،‌ نوع بینش، شرایط خانوادگی و میزان آگاهی و تجربه در رابطه با جنس مخالف، آمادگی بیشتری برای شکل گیری احساس مشترک داشته و علاقه قلبی خویش را ابراز می‌کند، به این ترتیب فرآیند "القای عشق" شکل می‌گیرد.
هنگامی که زنی با ابراز علاقه مردی رو به رو می‌شود، این اثر القایی احساس مرد است که عشق متقابل را در او شکل می‌دهد در واقع زن فارغ از "شخصیت" مرد، عاشق "عشق ورزی" او می‌شود. چنین عشق‌هایی عمر کوتاهی دارند و با کاهش "تعداد و شدت سیگنال‌های عاطفی"، اثر القایی آن نیز ضعیف می‌شود تا جایی که "کینه و نفرت" جای احساس قبلی را می‌گیرد. به این ترتیب پس از شروع زندگی مشترک و عادی شدن رابطه جنسی، عشق نیز مفهوم خود را از دست می‌دهد.
به اعتقاد کارشناسان بسیاری از زوج‌های ایرانی در چنین شرایطی ازدواج می‌کنند و به علت ریشه دار نبودن این عشق، در زندگی مشترک خود به بن‌بست می‌رسند. جوانان به دلیل شرایط دوران بلوغ و نیاز به جلب توجه و محبت، اهمیت زیادی به عشق در شروع زندگی مشترک می‌دهند. دختران به طور فطری تمایل دارند روح و جسم خود را تواما، در یک رابطه عمیق عاطفی به همسر خود اهدا کنند.
به اعتقاد روانشناسان در خانواده‌هایی که عشقی بین زوجین وجود ندارد، رابطه زناشویی بدون تعلق عاطفی به همسر، آسیب روانی زیادی را به زن وارد می‌کند و منزلت او را تا حد یک بازیچه جنسی کاهش می‌دهد. در شرایطی که تعداد قابل توجهی از خانواده‌های ایرانی در "طلاق عاطفی" به سر می‌برند، عدم احساس رضایت زوجین از زندگی مشترک و روابط زناشویی، آسیب‌های اجتماعی و اخلاقی زیادی را به دنبال دارد.
دکتر "مصطفی
" به اعتقاد کارشناسان بسیاری از زوج‌های ایرانی در چنین شرایطی ازدواج می‌کنند و به علت ریشه دار نبودن این عشق، در زندگی مشترک خود به بن‌بست می‌رسند... "



اقلیما" آسیب شناس اجتماعی می‌گوید: در روابط عشقی، افراد برای جلب توجه، وعده‌های زیادی به هم داده و تنها بخشی از شخصیت خود را که طرف مقابل از آن خوشش می‌آید نشان می‌دهند. دختر و پسر هر زمان که تمایل داشته باشند با هم ارتباط دارند و مجبور نیستند در هر شرایطی یکدیگر را تحمل کنند (در حالی که پس از ازدواج چنین نیست). آنها برای رسیدن به هم نقاط ضعف یکدیگر را نادیده می‌گیرند و از مشکلات صرف نظر می‌کنند.
وی ادامه می‌دهد: جوانان قبل از ازدواج به هزینه‌های مادی و روانی تشکیل خانواده فکر نمی‌کنند و تصورات غلطی
" کسانی که عاشقند، برای رسیدن به هم خیلی از مسائل را نادیده می‌گیرند؛ اما دیگران (که بدون عشق زندگی می‌کنند) واقع بین هستند و به علت آن که عشقی وجود ندارد که آنها را وادار به ازدواج در هر شرایطی کند، تمام مسائل را بررسی کرده و با فرد مناسبی ازدواج می‌کنند... "



از یکدیگر دارند آنها تنها پس از شروع زندگی مشترک (در شرایطی که به دلیل وعده‌های رد و بدل شده توقع زیادی از یکدیگر دارند) با شخصیت واقعی هم روبه‌رو می‌شوند. آنها در مواجهه با واقعیت‌های زندگی تمام وعده‌های گذشته را فراموش می‌کنند و دچار سرخوردگی می‌شوند.
وی می‌افزاید: کسانی که عاشقند، برای رسیدن به هم خیلی از مسائل را نادیده می‌گیرند؛ اما دیگران (که بدون عشق زندگی می‌کنند) واقع بین هستند و به علت آن که عشقی وجود ندارد که آنها را وادار به ازدواج در هر شرایطی کند، تمام مسائل را بررسی کرده و با فرد مناسبی ازدواج می‌کنند. طبق آمار 40 درصد زوج‌هایی که بر پایه عشق ازدواج می‌کنند، در سال اول زندگی از هم جدا می‌شوند؛ اما این تعداد در میان کسانی که بدون عشق زندگی مشترک را شروع می‌کنند، 10 درصد است.
وی با بیان این که "روابط عشقی با زندگی مشترک متفاوت است" خاطر نشان می‌کند: هر کسی را می‌توان دوست داشت ولی برای شروع زندگی مشترک باید به واقعیت‌های زندگی توجه کرد. جوانان امروز استقلال لازم را ندارند و از واقعیت‌های اجتماعی بی‌خبرند. آنها قبل از ازدواج تنها خنده‌ها و لحظات خوش یکدیگر را می‌بینند و توقع دارند در زندگی مشترک نیز وضعیت اینگونه باشد؛ اما پس از رویارویی با ناملایمات زندگی، توان تحمل یکدیگر را ندارند.
وی اعلام می‌کند: 90 درصد جوانان 18تا 24 ساله دوست دارند با عشق ازدواج کنند؛ اما بعد از آن با افزایش سن و رسیدن به آگاهی، نقش عشق کمرنگ می‌شود و به دنبال کسی می‌گردند که امکاناتی مالی، تحصیلات و شغل مناسبی داشته باشد.
اقلیما به جوانان توصیه می‌کند: عشق پدیده‌ای لحظه‌ای و آنی است که بعد از ازدواج، کمرنگ و گاهی به نفرت تبدیل می‌شود. همه زندگی مشترک عشق نیست و علاوه بر آن به هم فهمی، گذشت و ایثار نیاز دارد. پسر برای شروع زندگی باید آنقدر درآمد داشته باشد که بتواند خانواده را اداره کند و اگر با پول پدر و وام ازدواج کند در آخر به بن‌بست می‌رسد.
دکتر "علی مقدم" می‌گوید: در حال حاضر برخی افراد تنها برای ارضای غریزه جنسی با هم ازدواج می‌کنند که پس از شروع زندگی مشترک و عادی شدن رابطه جنسی، دلیل دیگری برای ادامه زندگی ندارند و کشمکش‌های خانوادگی آغاز می‌شود.
وی ادامه می‌دهد: بیشتر جوانان ایرانی رویا پردازند و توجهی به واقعیات اجتماعی ندارند. آنها بدون توجه به وضعیت اجتماع، شرایط اقتصادی و غیره و تنها با الهام از داستان‌ها و فیلم‌های عشقی ازدواج می‌کنند و پس از رویارویی با شرایط دشوار زندگی و مشکلات اقتصادی، در کنار فروکش کردن عشق دوران نامزدی، از هم جدا می‌شوند.
وی در تبیین راه کارهای کاهش این پدیده می‌گوید: ارتقای سطح فکری و زمینه سازی برای آشنایی بیشتر جوانان با واقعیت‌های زندگی‌، استحکام پیوند‌های خانوادگی را به دنبال دارد.

دید کلی

• رفتار نابهنجار چیست؟
  
  
• بر اساس چه ملاکهایی رفتار نابهنجار را از رفتار بهنجار تمیز می‌دهیم؟
  
  
• مرز بین بهنجاری و نابهنجاری کجاست؟
  
  

مفهوم بهنجاری و نابهنجاری

ملاکهای تشخیص بهنجاری و نابهنجاری

ملاک هنجارهای اجتماعی

ملاک هنجارهای آماری

ملاک آسیب شناختی

ملاک پریشانی شخص

ملاک حقوقی

ارتباط با سایر علوم

نگاه اجمالی

تاریخچه

ویژگیهای بالینی وابستگی به اینترنت

تشخیص وابستگی به اینترنت

علت شناسی وابستگی به اینترنت

علت کمی

علت کیفی

ضرورت و اهمیت مشاوره قبل ازدواج

ازدواج مساله بسیار مهمی است که بسیاری از جنبه‌های مختلف زندگی فردی و اجتماعی انسان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. امروزه شمار روز افزون مواد طلاق موجب شده است تا صاحبنظران به فکر پیدا کردن راه حلهایی باشند که یک ازدواج موفق و سالم را فراهم شاخته مانع از شیوع و افزایش آمار طلاق که یقینا عواقب بعدی آن بسیار دشوارتر و سخت تر شود. مشاوره قبل از ازدواج ابتدا در زمینه مسائل پزشکی ، مساله گروههای فوتی و ژنتیکی آغاز گردید و امروزه کم کم در زمینه مسائل شخصیتی و روانی و روابط نیز در حال شکل گیری و کاربرد است. در این مقوله کارکردهای مشاوره قبل از ازدواج بسیار مهم هستند که به آنها می‌پردازیم.

بررسی ملاکهای ازدواج سالم در مشاوره قبل از ازدواج

مشاوره قبل ازدواج در الویت اول به روشن ساختن ملاکهایی می‌پردازند که برای داشتن یک انتخاب مناسب در ازدواج ضروری هستند. عدم توجه به تعیین چنین ملاکهایی و ارزش گذاری و اولویت بندی نامناسب آنها اغلب موجب ناکامیهای بعدی می‌شوند. بر این اساس در مشاوره قبل از ازدواج تلاش می‌شود ملاکهای افرادی که قصد ازدواج دارند بررسی شده و راهنمایی لازم در مورد نظر داشتن ملاکهای مناسب ارائه گردد.

بررسی آمادگی طرفین برای ازدواج

سن ازدواج عامل مهمی است که می‌توانند رضایت از زندگی مشترک را تحت تاثیر قرار دهد هر چند این عامل به تنهایی نمی‌تواند تعیین کننده باشد، اما عامل مهمی است که باید مورد توجه قرار گیرد. بر این اساس لازم به نظر می‌رسد میزان آمادگی سنی ، روانی و اجتماعی طرفین مورد بررسی قرار گیرد. بطوری که عدم پختگی روانی ، عاطفی ، جسمانی و اجتماعی طرفین مشکلات زیادی را به بار خواهد آورد و روشن است رسیدن به سن و سالی که از لحاظ اجتماعی مناسب برای ازدواج به نظر می‌رسد به تنهایی قابل تکیه کردن نخواهد بود چرا که افراد مختلف در سنین متفاوتی به پختگی و آمادگی لازم برای ازدواج می‌رسند. یک فرد 25 ساله ممکن است از پختگی و رشد و تکامل روانی ، اجتماعی و عاطفی برخوردار باشد در حالیکه فرد دیگری در سن 35 سالگی چنین آمادگی را نداشته باشد.

بررسی تطابق و تناسب شخصیتی طرفین در ازدواج

ویژگیهای شخصیتی بسیار متنوع و متعدد هستند، اما برخی از آنها دخالت بیشتری در رضایت از زندگی مشترک دارند. مطمئنا فردی که بسیار به نظافت و تمیزی اهمیت قائل هست، نخواهد توانست با فردی که چندان در قید و بند این امور نیست زندگی موفقی داشته باشد.

از ویژگیهای مهم شخصیتی که تاثیر قابل توجه در این زمینه دارند می‌توان به درون گرایی و برون گرایی اشاره کرد. افراد درون گرا تمایل زیادی به گذراندن اوقات خود به تنهایی دارند در حالیکه برای افراد برون گرا تحمل چنین شرایطی بسیار سخت و آزار دهنده است. افراد درون گرا سرگرمیهایی چون مطالعه و ... دارند در حالیکه افراد برون گرا در شرایط جمعی و سرگرم کننده لذت می‌برند مثل بازیهای دسته جمعی.

چنین ویژگیهایی به تعداد زیادی وجود دارند که البته گاه همان بودن ویژگیهای طرفین و گاه ناهمسانی آنها می‌تواند فاکتوری برای ازدواج موفق باشد. به عنوان مثال ازدواج فرد درون گرا با فرد درون موفق آمیزتر خواهد بود تا ازدواج درون گرا با فردی برون گرا در حالیکه سلطه جوئی یک ویژگی است که حتما باید ناهمسانی آن در طرفین مورد توجه قرار گیرد. دو فرد سلطه جو میزان تسلط بیشتری در زندگی مشترک خواهند داشت تا ازدواج فردی سلطه جو با فردی سلطه پذیر.

وقتی با سرزنش و انتقاد زندگی می کنند می آموزند بی اعتماد به خود باشند.

وقتی با خشونت زندگی می کنند می آموزند که جنگجو باشند.

وقتی با ترس زندگی می کنند می آموزند که بُزدل باشند.

وقتی با ترحم زندگی می کنند می آموزند که به خود احساس ترحم داشته باشند.

وقتی با تمسخُر زندگی می کنند می آموزند که خجالتی باشند.

وقتی با حسادت زندگی می کنند می آموزند که در خود احساس گناه داشته باشند.

اگر با شکیبایی زندگی کنند بردباری را می آموزند.

اگر با تشویق زندگی کنند اعتماد و اطمینان را می آموزند.

اگر با پاداش زندگی کنند با استعداد بودن و پذیرندگی را می آموزند.

اگر با تصدیق شدن زندگی کنند عشق را می آموزند.

اگر با توافق زتدگی کنند دوست داشتن خود را می آموزند.

اگر با تایید زندگی کنند با هدف زندگی کردن را می آموزند.

اگر با صداقت زندگی کنند حقیقت را می آموزند.

اگر با انصاف زندگی کنند دفاع از حقوق را می آموزند.

اگر با اطمینان زندگی کنند اعتماد به خود و اعتماد به دیگران را می آموزند.

اگر با دوستی و محبت زندگی کنند زندگی در دنیای امن را می آموزند.